Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΜΥΘΟΥ ΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΑΣ ΛΙΑΤΣΑΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

       ΟΠΙΣΘΌΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΊΟΥ
Η Βίβλος είναι μία συρραφή απο τον βίο και την πολιτεία των θεών, ηρώων και προσωπικοτήτων του Ελληνικού κόσμου.
Ο Ιησούς διδάσκει και δικάζεται όπως ο Σωκράτης, θεραπεύει και ανασταίνει όπως ο Απολλώνιος ο Τυαννέας, σταυρώνεται όπως ο Προμηθέας, περπατά πάνω στο νερό 'οπως ο Αργοναύτης Εύφημος, κατεβαίνει στον Κάτω Κόσμο όπως ο Ηρακλής, θρηνεί όπως ο Υάκινθος, φορά τον χιτώνα του Απόλλωνος και κατα την ταφή του τυλίγεται στην σινδόνη του Πατρόκλου.
Ο Ιησούς γίνεται η <<άμπελος>> όπως ο Διόνυσος, ο <<καλός ποιμήν>>, όπως ο Ερμής, ο <<ερχόμενος>> όπως ο Ήφαιστος και θα επιστρέψει κατα την Δευτέρα Παρουσία όπως ο Οδυσσέας.
Ο Ιεχωβάς μοιάζει καταπληκτικά με τον Ποσειδώνα, ο Δαυίδ παίζει τη Λύρα όπως ο Ορφέας, ο Σαούλ φιλοξενείται όπως ο Τηλέμαχος και ο Σαμψών χάνει την δύναμή του όταν μία γυναίκα του κόβει τα μαλλιά όπως ο Πτερέλαος.
Ο Κάιν σκοτώνει τον αδελφό του όπως ο Κιθαιρών και ο Παράδεισος είναι ο Κήπος των Εσπερίδων.

Εκδόσεις ΔΗΛΙΟΣ θεσ/νίκη 2013
Κεντρική διάθεσις: βιβλιοπωλείο ΑΡΙΣΤΟΤΈΛΕΙΟ
Ερμού 61 θεσ/νίκη
τηλ. 2310 282782
τηλεομ. 2310 240331

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

ΤΟ ΠΑΛΙΜΨΗΣΤΟ ΤΟΥ ΑΡΧΙΜΗΔΗ ( Βιβλιοπαρουσίαση )

Οι Εκδόσεις ‘’ΙΤΑΝΟΣ’’ και ο πολιτιστικός σύλλογος "ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ"
σας προσκαλούν το Σάββατο 1 Ιουνίου 2013, στις 19.00 μμ , στην παρουσίαση του βιβλίου της συγγραφέως
Γκρέτας Χριστοφιλοπούλου ’’ Το παλίμψηστο του Αρχιμήδη’’ Εκδ. ΙΤΑΝΟΣ.
Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα εκδηλώσεων του πολυχώρου ΔΙΑ-ΔΡΟΜΟΣ, που βρίσκεται στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, γωνία Ερμού με Ι.Δραγούμη.

Την παρουσίαση του βιβλίου θα κάνει η ίδια η συγγραφέας κ. Γκρέτα Χριστοφιλοπούλου.
Ανάγνωση κειμένων:
Αλτιντασιώτου Γεωργία - Ελλάνθεια - Φωτεινός Γιώργος

Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό

http://pyrrphoros.wordpress.com/2013/05/28/greta/


Το βιβλίο, παρακολουθώντας τη συγκλονιστική πορεία της ζωής του Aρχιμήδη από τη γέννησή του το 287 π.Χ. μέχρι το περίφημο «Μη μου τους κύκλους τάραττε» που είπε πριν ξεψυχήσει, σκίζει το σκοτεινό πέπλο και αποκαλύπτει, στα παρασκήνια της Ιστορίας, τις κτηνώδεις, άγνωστες πλευρές της. Αποκαλύπτει επίσης πώς κατάφεραν να διασωθούν από τον όλεθρο και να φτάσουν μέχρι τις μέρες μας τα ολιγάριθμα και ανεκτίμητα έργα της προχριστιανικής εποχής όπως το παλίμψηστο του Aρχιμήδη. Πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον ιστορικό μυθιστόρημα, του οποίου η πρωτότυπη υπόθεση και η επιτυχής σύνθεση συνιστούν ένα έργο πολύ σημαντικό για τον μεγάλο αρχαίο Μαθηματικό.
 Georgia Altintasiotou

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Ο ΣΤΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

Αρχείο:Flag of Greek Macedonia.svg 
Μπλέτας Χρ.: Η διοικητική μέριμνα του Μ. Αλεξάνδρου
 
Στην διάλεξη ομιλεί ο    κ. Μπλέτας Χρήστος., Ταξίαρχος ε. α. συγγραφέας, νομικός,
  ερευνητής με θέμα: «Η διοικητική μέριμνα του στρατού
 του Μ. Αλεξάνδρου». 
  Οι διαλέξεις διενεργούνται στην αίθουσα «Αλέξανδρος», Εθνικής Αμύνης 1,
 Πολιτιστικό Κέντρο Περιφερειακής Διοικήσεως Κεντρικής Μακεδονίας.
 Έδρα του ινστιτούτου "ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ": Γαμβέτα 168 - 542 48 Θεσσαλονίκη
 Τηλ. & Τηλ/πο 0030/2310 315215
 
1. http://youtu.be/j5EwhehvoeE
 
2. http://youtu.be/duuUtt7UD7c
 
3. http://youtu.be/09SJyYwbkx4
 
4. http://youtu.be/9XQ1u5xgrcg
 
5. http://youtu.be/cGwNR_FXpnU
 

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Ο ΝΟΜΟΣ 2946/2001, άρθρο 6, περι υποχρεωτικής γραφής στην Ελληνική γλώσσα για όλες τις Επιγραφές (Ταμπέλες...)

aspis-bankἜχοντας ἀγανακτήσει ἀπό τήν ἀθλιότητα τῆς ἀγγλογλωσσίας στίς ἐπιγραφές τῶν καταστημάτων τῆς πόλης, ἀποφασίσαμε κάποιοι ἄνθρωποι νά ἀντιδράσουμε μέ τόν τρόπο πού κρίναμε καταλληλότερο. Ἀκολουθεῖ ἡ ἀναφορά μας στό Δημοτικό Συμβούλιο Κομοτηνῆς, ὅπου ζητᾶμε ἁπλῶς τό αὐτονόητο: τήν ἐφαρμογή τοῦ νόμου:
Πρὸς τὸ Δημοτικὸ Συμβούλιο Κομοτηνῆς
Κομοτηνή, 11-1-2005
ΑΝΑΦΟΡΑ
Οἱ ὑπογεγραμμένοι πολίτες τοῦ Δήμου Κομοτηνῆς, σέ συνεννόηση καί μέ τήν Ἑταιρεία Γλωσσικῆς Κληρονομιᾶς, ὑποβάλλουν τὴν παροῦσα ἀναφορὰ στὸ Δημοτικὸ Συμβούλιο τῆς πόλης, προκειμένου νὰ ἰσχύσει ἡ ἑλληνικὴ νομοθεσία ἀλλὰ καὶ νὰ περιφρουρηθεῖ ὁ αὐτοσεβασμὸς τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας καὶ ἡ συλλογική μας ἰδιοπροσωπία. Ὡς γνωστόν, βάσει τοῦ Ν. 2946/2001, ἄρθρο 6, προβλέπεται ἡ ὑποχρεωτικὴ γραφὴ στὴν ἑλληνικὴ γλώσσα γιὰ ὅλες τὶς ἐπιγραφὲς «μὲ τὶς ὁποῖες
προσδιορίζεται ἡ θέση, ἡ διεύθυνση, ἡ ἰδιότητα ἢ ἡ ἐπαγγελματικὴ δραστηριότητα φυσικοῦ προσώπου, ἢ ἡ ἐπωνυμία καὶ τὸ ἀντικείμενο δραστηριότητας, ἑνώσεως φυσικῶν προσώπων ἢ νομικῶν προσώπων δημοσίου ἢ ἰδιωτικοῦ δικαίου». Προβλέπεται δὲ ἁπλῶς ἡ δυνατότητα «ἐπιπρόσθετης ἀναγραφῆς τῆς ἐπιγραφῆς σὲ ἄλλη γλώσσα μὲ μικρότερα στοιχεῖα».
Ἀναφέρουμε λοιπὸν στὸ Δημοτικὸ Συμβούλιο Κομοτηνῆς ὅτι οἱ Τράπεζες ΑLFΑBANK, ΑSPISBANK καὶ EUROBANK γράφουν ἔτσι καὶ μόνον (δηλαδὴ ἀγγλιστί) στὶς τεράστιες ἐπιγραφὲς τῶν ὑποκαταστημάτων τους τὴν ὀνομασία καὶ τὴν δραστηριότητά τους. Ἐπειδὴ εἶναι – ὅπως φαίνεται καὶ σὲ ὅλες τὶς ἄλλες πόλεις – ἡ τακτική τους πάγια καὶ ἀνεξάρτητη τῆς τοπικῆς διεύθυνσής τους, ἀγνοοῦν δὲ μὲ τρόπο προκλητικὸ τόσο τὴ νομοθεσία τῆς χώρας ὅσο καὶ τὸ αἴσθημα τῆς πατρίδας καὶ τῆς μητρικῆς γλώσσας τῶν συνειδητῶν Ἑλλήνων πολιτῶν, καλοῦμε τὸ Δημοτικὸ Συμβούλιο, ὡς ἁρμόδιο, νὰ μεριμνήσει γιὰ τὴν ἐφαρμογὴ τοῦ νόμου, εἴτε αὐτὸ σημαίνει ἄμεση συμμόρφωση τῶν ἐπιχειρήσεων μὲ τὴν ἐντολὴ τοῦ νομοθέτη, εἴτε ἐπιβολὴ τοῦ προβλεπόμενου προστίμου ἕως ὅτου νὰ συμβεῖ κάτι τέτοιο. Ἐλπίζουμε ἡ ἀθλιότητα τῆς ὅλης κατάστασης σχετικὰ μὲ τὸ ἀναφερόμενο ζήτημα νὰ μὴν ἀποτελέσει ἄλλοθι καὶ γιὰ περαιτέρω ἐγκλήματα σὲ βάρος τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας ἀλλ’ ἀντιθέτως νὰ δοθεῖ ἕνα πρωτοποριακό, παιδαγωγικὸ μήνυμα πρὸς τὴν τοπικὴ – κι ὄχι μόνον – κοινωνία ὅτι ὑπάρχουν, ἐπιτέλους, καὶ κάποια ὅρια.
Ἐπισυνάπτουμε φωτογραφίες τῆς ὑπάρχουσας κατάστασης γιὰ τὴν τεκμηρίωση τῶν καταγγελλομένων καὶ ἀναμένουμε τὴν ἀπόφασή σας.
Μὲ τιμή, Ἀμπατζιάνης Χρ., Δαπέργολας Ν,, Ἰωαννίδης Γ., Μαμούκαρη Π., Καραΐσκος Κ., Πάφης Γ., Χαλὴλ Χ.
‘Εννοεῖται ὅτι θά εἴμαστε παρόντες στή συνεδρίαση τοῦ δημοτικοῦ συμβουλίου καί θά σᾶς ἐνημερώσουμε… none



Αντιφωνητής online

Δεκαπενθήμερο Πανθρακικό Εντυπο Γνώμης

Σάββατο, 25 Μαΐου 2013

Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΥΠΟ ΚΑΤΟΧΗ

      Το ντόπιο διεφθαρμένο πολιτικό κατεστημένο, γαντζωμένο στην εξουσία, εκτελεί όλες τις εντολές εξάρτησης και υποταγής ξεπουλώντας την πατρίδα.
Με μοχλό επιβολής το διεθνές τραπεζικό σύστημα παραχωρήθηκε η εθνική μας κυριαρχία.
Η εδαφική μας ακεραιότητα αμφισβητείται.
Η δημόσια περιουσία εκποιείται.
Ο ενεργειακός πλούτος δεσμεύεται.
Με βίαιο τρόπο συνθλίβονται όλα τα εισοδήματα.
Οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν.
Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες οδηγούνται στην ανεργία.
Οι συνταξιούχοι - απο το πάλαι ποτέ <<περήφανα γηρατειά>>- ζούν στην εξαθλίωση.
Εκατομμύρια λαθρομετανάστες έχουν εισβάλει και εξακολουθούν να εισβάλουν ανεξέλεγκτα στην χώρα μας.
Αλλοιώνουν την πληθυσμιακή σύνθεση, ώστε σε λίγα χρόνια οι Έλληνες να αποτελούμε μειοψηφία στον τόπο μας και απο εθνικό κράτος να μετατραπούμε σε πολυεθνικό και πολυπολιτισμικό, όπως επιβάλει το διεθνές σύστημα της παγκοσμιοποίησης.
Η εγκληματικότητα είναι πλέον ανεξέλεγκτη.
Ξεχασμένες λοιμώδεις ασθένειες επανεμφανίζονται.
Τα μέσα ενημέρωσης είναι όργανα χυδαίας προπαγάνδας.
Παραπληροφορούν, αποπροσανατολίζουν, τρομοκρατούν και επιβάλλουν τον φόβο στον ελληνικό λαό.  Είναι μέρος του σάπιου πολιτικού συστήματος.
Ελέγχονται απο τους μεγαλοεργολάβους της διαπλοκής, τους γνωστούς νταβατζήδες και το σύστημα της παγκοσμιοποίησης.
Ο ελληνικός λαός αναζητά διέξοδο για να βγει απο την παθογένεια και το τέλμα.
Αναζητά δε μια δυναμική ηγεσία που θα οδηγήσει το Έθνος στην ανάταση, την ανάπτυξη και την αναγέννηση.
Απαιτείται να αναγνωρίσει τις μέχρι τώρα λάθος επιλογές του και να βρει την λύση έξω απο τα υπάρχοντα κόμματα που ήταν στις κυβερνήσεις μέχρι τώρα.
Ο κάθε Έλληνας και η κάθε Ελληνίδα καλούνται προσωπικά να αναλογιστούν την ευθύνη που έχουν απέναντι στην ιστορία, την πατρίδα, τον εαυτό τους και τις επόμενες γενιές.

Ένας ανώνυμος Έλλην που αγαπά τον τόπο ΤΟΥ.

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

113) Ἡ μοναδικότης τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσης



Ἡ ἀγγλική γλῶσσα ἔχει 490.000 λέξεις ἀπό τίς ὁποῖες οἱ 41.615 λέξεις εἶναι Ἑλληνικῆς προελεύσεως!!. (Βιβλίον Γκίννες). Ἡ Ἑλληνική μέ τήν μαθηματική δομή της εἶναι ἡ γλῶσσα τῆς πληροφορικῆς καί τῆς νέας γενηᾶς τῶν ἐξελιγμένων ὑπολογιστῶν διότι μόνον σέ αὐτήν δέν ὑπάρχουν ὅρια!!.. (Bill Gates, τῆς Microsoft)
Ἡ Ἑλληνική καί ἡ Κινεζική εἶναι οἱ μόνες γλῶσσες μέ συνεχή ζῶσα παρουσία ἀπό τούς ἰδίους λαούς καί στόν ἴδιο ἐθνικό χῶρο ἐπί 4.000 χιλιάδων ἐτῶν, τουλάχιστον...

« ..Ὅλες οἱ γλῶσσες θεωροῦνται κρυπτο-Ελληνικές μέ πλούσια δάνεια ἀπό τήν μητέρα τῶν γλωσσῶν, τήν Ἑλληνική..», (Francisco Adrados, γλωσσολόγος. ) Ἡ Ἐλληνική γλῶσσα ἔχει λέξεις γιά ἔννοιες, οἱ ὁποῖες παραμένουν χωρίς ἀπόδοσι στίς ὑπόλοιπες γλῶσσες, ὅπως: Ἄμιλλα, θαλπωρή, φιλότιμο. Μόνον ἡ Ἑλληνική γλῶσσα ξεχωρίζει τήν ἔννοια τῶν λέξεων Ζωή καί Βίος, Ἀγάπη καί Ἔρως. Διαχωρίζει δέ, διατηρῶντας τό ἴδιο ῥιζικό θέμα, τό Ἀτύχημα ἀπό τό Δυστύχημα, τό Συμφέρον ἀπό τό Ἐνδιαφέρον. Τό ἐκπληκτικό εἶναι ὅτι μᾶς διδάκασκει καί μᾶς ὑποχρεώνει νά γράφωμε σωστά. Μέσῳ τῆς ἑτυμολογίας μποροῦμε νά ἀντιληφθοῦμε ποιός εἶναι ὁ σωστός τρόπος γραφῆς ὡς καί ἀγνώστων λέξεων ἀκόμη. Ἐπί παραδείγματι, τό Πειρούνι εἶναι φανερό ὅτι γράφεται μέ -ει καί ὄχι μέ , γιά κάποιον πού ἔχει βασικές γνώσεις Ἀρχαίων Ἐλληνικῶν, καί ὄχι μέ ὅπως πολύ λανθασμένως τό γράφομε σήμερα. Ὁ λόγος εἶναι ἁπλός· τό Πειροῦνι προέρχεται ἀπό τό ρῆμα «Πείρω» ὁ ὁποῖος σημαίνει τρυπῶ, διαπερνῶ, ἀκριβῶς ἐπειδή τρυπᾶμε μέ αὐτό τό φαγητό γιά νά τό πιάσωμε. Ἐπίσης ἡ λέξις «Συγκεκριμένος» δέν μπορεῖ νά γραφθῆ ὡς «Συγκεκρυμμένος» διότι προέρχεται ἀπό τήν λέξι «Κριμένος». Ἐπίσης ἡ λέξις «Συγκεκριμένος» δέν μπορεῖ νά γραφθῆ «Συγκεκρυμμένος » καθῶς προέρχεται ἀπό τό «Κριμένος», δηλαδή αὐτό πού ἔχει κριθεῖ καί ὄχι βεβαίως ἀπό τό «Κρυμμένος», δηλαδή αὐτό πού ἔχει κρυφθῆ. Ἄρα τό νά ὑπάρχουν πολλά γράμματα γιά τόν ἴδιο ἦχο, ὅπως η, ι, υ, ει, οι, ὄχι μόνον δέν θά ἔπρεπε νά ᾶς δυσκολεύη, ἀλλά ἀντιθέτως νά μᾶς βοηθάη στό νά γράφωμε πειό σωστά ἐφ᾿ ὅσον βεβαίως ἔχομε μία βασική γνῶσι τῆς γλώσσας καί κατανόησι. Ἐπι πλέν ἡ ὀρθογραφία μας βοηθάει ἀντίστρόφως στήν ἐτυμολογία, ἀλλά καί στήν ἀνίχνευσι τῆς ἱστορικῆς πορείας τῆς κάθε μίας λέξεως. Καί αὐτό πού μπορεῖ νά μᾶς βοηθήση νά κατανοήσουμε τήν κθημερινή νεοελληνική γλῶσσα περισσότερο ἀπό ὅτι δήποτε ἄλλο εἶναι ἡ γνώσις τῶν Ἀρχαίων Ἑλληνικῶν! Δηλαδή τά ὅσα πασχίζουν, ἐπί τόσες δεκαετίες, νά περιορίσουν στά σχολεῖα μέχρις πλήρους ἐξαλείψεώς των. Ὅσν ἀφορᾷ τό ποῖοι εἶναι αὐτοί, αὐτό εἶναι εὐρέως γνωστόν τοῖς πᾶσιν..

Εἶναι πράγματι συγκλονιστικό τό ὅτι μιλᾷς καί ταυτοχρόνως συνειδητοποιεῖς τί ἀκριβῶς λές· δηλαδή σκέπτεσαι τήν ἔννοια τῆς κάθε λέξεως.

Εἶναι λυπηρό νά διδάσκοντιαι τά Ἀρχαῖα Ἑλληνικά μέ τέτοιον φρικτό τρόπο στό σχολεῖο ὥστε νά σέ κάνουν νά ἀντιπαθῆς κάτι τόσο ὄμορφο καί συναρπαστικό. Στήν γλῶσσα μας ἔχομε τό σημαῖνον (τήν λέξιν) καί τό σημαινόμενον (τήν ἔννοια). Αὐτά τά δύο ἔχουν πρωτογενήν σχέσι, ἀντιθέτως μέ τίς ἄλλες γλῶσσες, ὅπου τό σημαῖνον δέν εἶναι μία σειρά ἀπό τυχαῖα γράμματα.
 Σε μια συνηθισμένη γλώσσα, όπως τα Αγγλικά, μπορούμε να συμφωνήσουμε όλοι να λέμε το σύννεφο 'car' και το αυτοκίνητο 'cloud', και από την στιγμή που το συμφωνήσουμε να ισχύει. Στα Ελληνικά κάτι τέτοιο είναι αδύνατον! Για αυτόν τον λόγο, πολλοί διαχωρίζουν τα Ελληνικά σαν «εννοιολογική» γλώσσα, από τις υπόλοιπες «σημειολογικές» γλώσσες. Μάλιστα ο μεγάλος φιλόσοφος και μαθηματικός Βένερ Χάιζενμπεργκ, είχε παρατηρήσει αυτή την σημαντική ιδιότητα για την οποία είχε πει «η θητεία μου στην αρχαία Ελληνική γλώσσα, υπήρξε η σπουδαιότερη πνευματική μου άσκηση! Στην γλώσσα αυτή υπάρχει η πληρέστερη αντιστοιχία, ανάμεσα στην λέξη και στο εννοιολογικό της περιεχόμενο». Όπως μας έλεγε και ο Αντισθένης, «Αρχή σοφίας, η των ονομάτων επίσκεψις». Για παράδειγμα ο «άρχων» είναι αυτός που έχει δική του γη (άρ=γή + έχων). Και πραγματικά, ακόμα και στις μέρες μας είναι πολύ σημαντικό να έχει κανείς δική του γη / δικό του σπίτι. ( Σημείωση ΒΜ από το αρ προέρχονται και αρουραίος καθώς άργυρος, άργιλος κτλ.) Ο «βοηθός» σημαίνει αυτός που στο κάλεσμα τρέχει. Βοή=φωνή + θέω=τρέχω. Ο Αστήρ είναι το αστέρι, αλλά η ίδια η λέξη μας λέει ότι κινείται, δεν μένει ακίνητο στον ουρανό (α + στήρ από το ίστημι που σημαίνει στέκομαι). Αυτό που είναι πραγματικά ενδιαφέρον, είναι ότι πολλές φορές η λέξη περιγράφει ιδιότητες της εννοίας την οποίαν εκφράζει, αλλά με τέτοιο τρόπο, που εντυπωσιάζει και δίνει τροφή για την σκέψη. Για παράδειγμα ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει! Μας «φθίνει» - ελαττώνει ως ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο». Έχουμε τη λέξη «ωραίος» που προέρχεται από την «ώρα». Διότι για να είναι κάτι ωραίο, πρέπει να έλθει και στην ώρα του. Ωραίο δεν είναι το φρούτο, όταν είναι
άγουρο ή σαπισμένο και ωραία γυναίκα δεν είναι κάποια ούτε στα 70 της, αλλά ούτε φυσικά και στα 10 της. Ούτε το καλύτερο φαγητό είναι ωραίο όταν είμαστε χορτάτοι, επειδή, σε αυτή την περίπτωση, δεν μπορούμε να το απολαύσουμε. Ακόμα έχουμε την λέξη «ελευθερία» για την οποία το «Ετυμολογικόν Μέγα» διατείνεται «παρά το ελεύθειν όπου ερά» = το να πηγαίνει κανείς όπου αγαπά. Άρα βάσει της ίδιας της λέξεως, ελεύθερος είσαι όταν έχεις τη δυνατότητα να πας όπου αγαπάς. Πόσο ενδιαφέρουσα ερμηνεία!
 Το άγαλμα ετυμολογείται από το αγάλλομαι (ευχαριστιέμαι), επειδή όταν βλέπουμε (σε αρχική φάση οι Θεοί) ένα όμορφο αρχαιοελληνικό άγαλμα, η ψυχή μας ευχαριστείται, αγάλλεται. Και από το θέαμα αυτό επέρχεται η αγαλλίαση. Αν κάνουμε όμως την ανάλυση της λέξεως αυτής, θα δούμε ότι είναι σύνθετη από αγάλλομαι + ίαση (=γιατρειά). Άρα, για να συνοψίσουμε, όταν βλέπουμε ένα όμορφο άγαλμα (ή οτιδήποτε όμορφο), η ψυχή μας αγάλλεται και γιατρευόμαστε! Και πραγματικά, γνωρίζουμε όλοι ότι η ψυχική μας κατάσταση, συνδέεται άμεσα με την σωματική μας υγεία. Παρένθεση: και μια και το έφερε η «κουβέντα», η Ελληνική γλώσσα μας λέει και τι είναι άσχημο. Από το στερητικό «α» και την λέξη σχήμα μπορούμε εύκολα να καταλάβουμε τι. Για σκεφτείτε το λίγο. Σε αυτό το σημείο, δεν μπορούμε παρά να σταθούμε στην αντίστοιχη Λατινική λέξη για το άγαλμα (που μόνο Λατινική δεν είναι). Οι Λατίνοι ονόμασαν το άγαλμα, statua από το Ελληνικό «ίστημι» που ήδη αναφέραμε, και το ονόμασαν έτσι επειδή στέκει ακίνητο. Προσέξτε την τεράστια διαφορά σε φιλοσοφία μεταξύ των δύο γλωσσών, αυτό που σημαίνει στα Ελληνικά κάτι τόσο βαθύ εννοιολογικά, για τους Λατίνους είναι απλά ένα ακίνητο πράγμα. Είναι προφανής η σχέση που έχει η γλώσσα, με την σκέψη του ανθρώπου. Όπως λέει και ο George Orwell στο αθάνατο έργο του «1984», απλή γλώσσα σημαίνει και απλή σκέψη. Εκεί το καθεστώς προσπαθούσε να περιορίσει την γλώσσα, για να περιορίσει την σκέψη των ανθρώπων, καταργώντας συνεχώς λέξεις. «Η γλώσσα και οι κανόνες αυτής αναπτύσσουν την κρίση», έγραφε ο Μιχάι Εμινέσκου, εθνικός ποιητής των Ρουμάνων. Μια πολύπλοκη γλώσσα αποτελεί μαρτυρία ενός προηγμένου πνευματικά πολιτισμού. Το να μπορείς να μιλάς σωστά σημαίνει ότι ήδη είσαι σε θέση να σκέφτεσαι σωστά, να γεννάς διαρκώς λόγο και όχι να παπαγαλίζεις λέξεις και φράσεις.Η Ελληνική φωνή κατά την αρχαιότητα ονομαζόταν «αυδή». Η λέξη αυτή δεν είναι τυχαία, αφού προέρχεται από το ρήμα «άδω», που σημαίνει τραγουδώ. Όπως γράφει και ο μεγάλος ποιητής και ακαδημαϊκός Νικηφόρος Βρεττάκος: «Όταν κάποτε φύγω από τούτο το φώς, θα ελιχθώ προς τα πάνω, όπως ένα ποταμάκι που μουρμουρίζει. Κι αν τυχόν κάπου ανάμεσα στους γαλάζιους διαδρόμους συναντήσω αγγέλους, θα τους μιλήσω Ελληνικά, επειδή δεν ξέρουνε γλώσσες. Μιλάνε Μεταξύ τους με μουσική». Ο γνωστός Γάλλος συγγραφεύς Ζακ Λακαρριέρ επίσης, μας περιγράφει την κάτωθι εμπειρία από το ταξίδι του στην Ελλάδα: «Άκουγα αυτούς τους ανθρώπους να συζητούν σε μια γλώσσα, που ήταν για μένα αρμονική αλλά και ακατάληπτα μουσική. Αυτό το ταξίδι προς την πατρίδα - μητέρα των εννοιών μας - μου απεκάλυπτε ένα άγνωστο πρόγονο, που μιλούσε μια γλώσσα τόσο μακρινή στο παρελθόν, μα οικεία και μόνο από τους ήχους της. Αισθάνθηκα να τα έχω χαμένα, όπως αν μου είχαν πει ένα βράδυ, ότι ο αληθινός μου πατέρας ή η αληθινή μου μάνα, δεν ήσαν αυτοί που με είχαν αναστήσει». Ο διάσημος Έλληνας και διεθνούς φήμης μουσικός Ιάνης Ξενάκης, είχε πολλές φορές τονίσει, ότι η μουσικότητα της Ελληνικής είναι εφάμιλλη της συμπαντικής! Αλλά και ο Γίββων μίλησε για μουσικότατη και γονιμότατη γλώσσα, που δίνει κορμί στις φιλοσοφικές αφαιρέσεις και ψυχή στα αντικείμενα των αισθήσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι οι Αρχαίοι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν ξεχωριστά σύμβολα για νότες, χρησιμοποιούσαν τα ίδια τα γράμματα του αλφαβήτου. «Οι τόνοι της Ελληνικής γλώσσης είναι μουσικά σημεία, που μαζί με τους κανόνες προφυλάττουν από την παραφωνία μια γλώσσα κατ ' εξοχήν μουσική, όπως κάνει η αντίστιξη που διδάσκεται στα ωδεία, ή οι διέσεις και υφέσεις, που διορθώνουν τις κακόηχες συγχορδίες», όπως σημειώνει η φιλόλογος και συγγραφεύς Α. Τζιροπούλου-Ευσταθίου. Είναι γνωστό εξάλλου πως όταν οι Ρωμαίοι πολίτες πρωτάκουσαν στην Ρώμη Έλληνες ρήτορες, συνέρρεαν να θαυμάσουν, ακόμη και όσοι δεν γνώριζαν Ελληνικά, τους ανθρώπους που «ελάλουν ώς αηδόνες». Δυστυχώς κάπου στην πορεία της Ελληνικής φυλής, η μουσικότητα αυτή (την οποία οι Ιταλοί κατάφεραν και κράτησαν) χάθηκε, προφανώς στα μαύρα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Να τονίσουμε εδώ ότι οι άνθρωποι της επαρχίας, του οποίους συχνά κοροϊδεύουμε για την προφορά τους, είναι πιο κοντά στην Αρχαιοελληνική προφορά από ό,τι εμείς οι άνθρωποι της πόλεως! (Λίαν ενδιαφέρουσα όσο και αξιοπρόσεκτη παρατήρηση!)
Η Ελληνική γλώσσα επιβλήθηκε αβίαστα (στους Λατίνους) και χάρη στην μουσικότητά της. Όπως γράφει και ο Ρωμαίος ποιητής Οράτιος «Η Ελληνική φυλή γεννήθηκε ευνοημένη με μία γλώσσα εύηχη, γεμάτη μουσικότητα». (Όλο το ιδιαιτέρως ξεχωριστό υλικό, στην ιστοσελίδα "κεφαλοκλειδώματα").


"Ιωάννης Καποδίστριας"

ΕΘΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ

Απο την εφημεριδα Ε.Ω. 21/5/2013