Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2016

Η Ελλάδα των Μνημονίων και των ενόχων‏ - Γράμμα σ`ένα φίλο, Πόσο υπερήφανοι νομίζεις ότι νιώθουν οι μεγάλοι Έλληνες της αρχαιότητας για εμάς τους νόθους απογόνους τους;


Γράμμα σ`ένα φίλο

Αγαπητέ.......

Μιλάς για τους κατοίκους αυτής της χώρας ή για τους Έλληνες που κάποτε πριν από χιλιάδες χρόνια βρέθηκαν εδώ και μεγαλούργησαν; Πιστεύω να ενοείς εκείνους. Διότι αυτοί θα μπορούσαν να είναι υπερήφανοι και για ότι έπραξαν και για ότι προσέφεραν στην ανθρωπότητα. Εμείς οι σημερινοί τι έχουμε προσφέρει, και πως  μπορούμε να είμαστε υπερήφανοι για κάποιους τους οποίους ουδέποτε τιμήσαμε και δοξολογήσαμε ως προπάτορές μας; Και μόνο αυτό το σημείο που τους χρησιμοποιούμε χωρίς ουδέποτε να τους τιμάμε, δείχνει πόσοι ένοχοι απέναντί τους είμαστε αλλά και πόσο άχρηστοι να απαιτήσουμε, ότι απαιτούσαν αυτοί τότε από τους εχθρούς τους.
Αυτοί απαιτούσαν και  διέταζαν τον εχθρό και τιμωρούσαν αυστηρά κάθε Εφιάλτη. Δεν υπέκυψαν μπροστά στον υπεράριθμο στρατό των Περσών, ούτε στον Μαραθώνα, ούτε στις .Πλαταιές, ούτε στις Θερμοπύλες, ούτε στην Σαλαμίνα, ούτε στην Πυδνα, ούτε στον Γρανικό, ούτε στην Ισσό, ούτε στα Γαυγάμηλα αλλά ούτε και στην σιδηρά στρατιά του Πώρου. Τα παιδιά, οι γυναίκες, οι πάντες σύσωμοι διέθεταν τα πάντα γιατί ζούσαν με την πικρή αλήθεια, ότι εάν νικούσαν τους Πέρσες θα γύριζαν οι Πέρσες στην πατρίδα τους γιατί είχαν. Εάν όμως νικούσαν τους Έλληνες τότε σε ποια πατρίδα θα πήγαιναν αυτοί; Αυτό λοιπόν σήμαινε "Νίκη ή θάνατος"αφού χωρίς νίκη έμεναν χωρίς πατρίδα. Έτσι λοιπόν μιά χούφτα άνθρωποι νικούσαν εκατοντάδες χιλιάδες Πέρσες, όχι μόνο με τα όπλα αλλά με το σθένος, με την εξυπνάδα, με την αποφασιστικότητα και την τόλμη. Αυτά τα χαρίσματα δεν τα είχαν οι Πέρσες και γι αυτό έχαναν πάντοτε. Τώρα εμείς οι δήθεν απόγονοί τους, κρεμασμένοι στις φαντασίες και στις ουτοπίες, χωρίς παιδεία,χωρίς σθένος και ψυχικό κάλος, χωρίς αποφαστικότητα και τόλμη, τι άλλο μπορούμε να κάνουμε από το να υποκύπτουμε στους Εφιάλτες της βουλής, οι οποίοι είναι τσανάκια των εχθρών του Ελληνισμού; Βλέπεις πόσο χαμηλά έπεσαν οι Γεωργοί. Ενώ είχανε  τα ΤΑΝΚΣ στην κατοχή τους και μπορούσαν να δώσουν έναν μάθημα  σε όλη την υφήλιο, αυτοί φέρθηκαν χειρότερα απ ότι  φερνόταν ο Δαρείςο στον Αλέξανδρο. Μεγάλες και κούφιες λέξεις και φευγάλα μπροστά σε  κάθε κίνδυνο. Και ο κίνδυνος δεν απειλούσε τη ζωή τους. Σκέψουν να απειλούσε τη ζωή τους.
Όλοι τρέχουμε ν ακούσαμε τον κάθε δολοπλόκο ο οποίος μεθοδικά μας καθησυχάζει γιατί μας πουλάει το παραμύθι ότι ήρθαμε από την Ανδρομέδα, από τον Άρη, άλλος μιλάει με τον Δία ή με τον Απόλλωνα και συγχρόνως δεν πετάει το πούρο από το στόμα. Άλλος οδηγεί με 120 χιλιόμετρα σε δρόμο που επιτρέπεται μόνο 30 και βρίζει όποιον τολμάει να τρέχει 60 όχι 30 και δεν υπήρξαν λίγες φορές που κατέβηκε και πλάκωσε στο ξύλο αυτόν που προσπάθησε να είναι λιγότερο παράνομος.Οι περισσότεροι Γεωργοί έχουν μαζέψοι όλα τα χωράφια για τα οποία  προιμοδοτούνται χωρίς ποτέ να καταβάλουν ενοίκιο στον ιδιωκτήτη. Οι κτηνοτρόφοι σχεδόν όλοι κακοποιούν τα ζώα σε απίστευτο μεγάλο βαθμό. Και διαφημίζουν τα προϊόντα αυτού του κακοποιημένου ζώου ως άριστα γιατί είναι ἑλληνικά. Πλήρη ασυνειδησία και βαρβαρότητα. Οι αγελάδες ζουν  σε χώρο που  τις καλύπτει μέχρι  την κοιλιά ο βούρκος από  ούρα, κόπρανα και νερά βροχής. Εκεί μέσα είναι υποχρεωμένο το ζωάκι να επιζήσει τον χειμώνα με παγωνιές, αέριδες, βροχές, χιόνια και κρύο κάτω από το μηδέν.
Αυτή είναι μια μικρή εικόνα από  τις τόσες πολλές και  τρομερές που κοσμούν τον χαρακτήρα των σημερινών  Ρωμιών όπως μας αποκαλούν όλοι και όπως αρέσει στους μαυροντυμένους αλλά και στους Εφιάλτες.
Ούτε σε τέτοια τιποτένια πραγματάκια δεν έχουμε το σθένος να αντιταχθούμε. Και βλέπεις δεχόμαστε επί 2 χιλιάδες χρόνια με μεγάλη αγαλίαση το  ψαλμό των μαυραντυμένων φονιάδων του εθνικού φρονήματος "των ενδόξων προπατόρων ΗΜΩΝ Αβραάμ....". Πόσο υπερήφανοι νομίζεις ότι νιώθουν οι μεγάλοι Έλληνες της αρχαιότητας για εμάς τους νόθους απογόνους τους;
σε χαιρετώ

Αριστοτέλης Κακογεωργίου για την Ομάδα Ἑ"Έψιλον