Δευτέρα, 5 Ιανουαρίου 2015

ΕΠΙΦΑΝΙΑ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ - 6ην τού μηνός Μακεδόνων Δαδιφορίου 2015 μ.Ά.Τ., οί Έλληνες Όλυμπισταί τιμώμεν τά Άγια Έπιφάνια τού Θεού τού Φωτός Άπόλλωνος, τού Θεού.......



 

Φωτογραφία: Βασιλείου Πελασγού-Γουσίου έργον ζωγραφικής: "Άπόλλων"(νωπογραφία)
Bασίλειος Πελασγός-Γούσιος
 6ην τού μηνός Μακεδόνων Δαδιφορίου 2015 μ.Ά.Τ., οί Έλληνες Όλυμπισταί τιμώμεν τά Άγια Έπιφάνια τού Θεού τού Φωτός Άπόλλωνος, τού Θεού τής Έσωτερικής Γνώσεως, τού Θεού τών Δελφίων καί τών Δηλίων Μυστηρίων, τού Θεού τής Ποιήσεως, τού Θεού τής Μουσικής. τού Θεού Ίατήρος Σωμάτων καί Ψυχών! Ό Θεός Φοίβος-Άπόλλων Μουσηγέτης, ό Θεός τής Κοσμικής Εύταξίας καί Άρμονίας έστί μεθ΄ ήμών! Άπό Ύπερβορείων Έλληνογενών(πρός τούς όποίους δέν χορηγούμεν Ταυτότητα Όμογενών!!) έλεύσεται είς τήν Ίεράν Γήν Δελφίου Πεδίου, είς τήν Ίερά Αύτού Καλύβην! Καί Ύμνους ψάλλωμεν ύπέρ τού Λητείδου καί τήν Παρουσίαν Αύτού αίσθανθώμεν διήκουσαν έπί πάσαν τήν Άγίαν ήμών Πατρίδα.
Πρός τούτο, έπί τήι αύριανή Έορτή τών Άγίων Έπιφανίων, άφιερώνομεν τό άκόλουθον στιχηρόν "ΕΠΙΦΑΝΙΑ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ", είλημμένον άπό τήν ποιητικήν μας συλλογήν 'ΕΠΙΦΑΝΙΑ":

"ΕΠΙΦΑΝΙΑ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ"

"Όταν μέ τό φωτοβόλόν, τό πύρινον άρμα του προβάλη
καί πάλιν ό Λαμπρός Θεός στά ΄Ιερά, τ΄ ΄Αγια Έπιφάνια,
στήν έμπασιά τού παλαιού Ναού άγρυπνη έσύ νά παραστέκης:
Θά Τού προσφέρης τής Κασταλίας τό Νερό καί θά σού δώση μύρα.

Τόν τρίποδα, όπου κείτεται στά χαλάσματ΄ άπό κάτω,
άνάσυρε καί στήσε τον στήν Γήν, όπου βαρηά άνασαίνει.
Κλώνους άπό δάφνην πλέξε τον, άναμασώντας πάλιν
τούς πικρούς καρπούς, ν΄ άναδυθή τό Φώς τών μαντευμάτων.

Θ΄ άκούς, μάντισσα κυρά, άπό χρόνους πάλιν ν΄ άργοσαλεύη
στόν βωμόν έπάνω τής καρδιάς ό όφις φύλακάς σου.
Θ΄ άνοίγη, θά πλατύνεται τού νού ό ούράνιος θόλος.
Καί ώς άστρα οί λόγοι σου θά λειώνουνε τού άγνωστου τόν φόβο.

Καί σ΄ αύτούς τούς δίσεκτους καιρούς, όπου έρρόζιασαν στήν Γή μας
καί νέφη μαύρα καί άραχλα μάς έκρυψαν τόν μέσα ΄Ηλιον,
έμείς, πάντα ζώντες μέ τής καρδιάς τήν πυροστιά σιμά μας,
τώρα στήνομε άπ΄ τά χαλάσματα τ΄ άκρόγωνα νέων Ναών λιθάρια".

(άπό τήν ποιητικήν μας συλλογήν 'ΕΠΙΦΑΝΙΑ", Θεσσαλονίκη 1985 μ.Ά.Τ.)

Έν Θερμαϊδι τήι 5ηι Δαδιφορίου 2015 μ.Ά.Τ.



Βασίλειος Πελασγός-Γούσιος 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Η" Βάπτιση" στους αρχαίους ΄Ελληνες

«Αφ' Εστίας άρχεσθαι»

Πανελληνίως το ιερώτερο μέρος της οικίας, όπως και της πόλεως-κράτους, ήταν ο εγκαθιδρυμένος βωμός της παρθένου θεάς Εστίας, της οποίας το εξαγνιστικό πύρ έπρεπε να παραμένη άσβεστο. Εθεωρείτο, μαζί με τους λοιπούς εφέστιους θεούς του ευρύτερου οίκου της φράτρας (σώι) ως η άγρυπνη προστάτιδα της ηθικής συνοχής και του αδιάσπαστου συνδέσμου τών μελών της οικογένειας. Όλες οι σημαντικές για την οικογένεια στιγμές, από την είσοδο της νύφης στον οίκο του συζύγου μέχρι και του θανάτου τών γεναρχών, «αφ' Εστίας» άρχιζαν. Στον βωμό της απετίθεντο οι πρώτες ευκτήριες προσφορές και θυσίες της οικογένειας, σ' αυτήν τα γεννώμενα τέκνα και με περιφορά τους περί αυτόν, με την τελετή των «αμφιδρομίων» τη δέκατη ημέρα απο τη γέννηση τους τα ονομάτιζαν (Τα αρχαία Ελληνικά ονόματα) θέτοντας τα υπό την προστασία της πρεσβυγενούς θεάς, κόρης του Κρόνου και της Ρέας και αδελφής του Διός. Η ονομασία (βάπτιση) του βλαστού (αγοριού η κοριτσιού) ελάμβανε πανηγυρικό χαρακτήρα. Προσκαλούνταν συγγενείς και φίλοι με δώρα και λευκές λαμπάδες, λευκοφορούντες, όπως και οι γονείς. Ενώπιον τω ιερέως του Διός του Τελείου, που έψαλλε καθιερωμένες ευχές, ενώ ο πατέρας αλείφοντας το νεοελθόν στο φώς του ήλιου τέκνο του με λάδι απο «ελαίαν μορίαν» -δηλαδή προερχόμενο απο τις ιερές εληές της Αθηνάς, το περιέφερε τρείς φορές γύρω από τον βωμό της Εστίας εκφωνώντας το όνομα του, και αφού έρριχνε μικρό βόστρυχο απο τα μαλλάκια του παιδιού στο εξαγνιστικό και ζωοποιό, (από τον ουρανό μεταφερθέν κατά την πιστή τους) ιερό πύρ της Εστίας το «εκάθαρε» εμβαπτίζοντας το μέσα σε ειδικό αμφορέα (κολυμπήθρα), που περιείχε χλιαρό νερό, φερμένο από την «Κρήνη της Καλλιρρόης». Ακολουθούσε εορταστικό γεύμα στο «αίθριο» της οικίας πλησίον του βωμού του Έρκειου Διός (έρκος =προστάτης)
απο το βιβλίο:
Αρχαίο Ελληνικό Δίκαιο.
Η μεγάλη άγνωστη κληρονομιά μας
Δρ.Παναγιώτης Ι. Κυριακόπουλος
Δικηγόρος - Φιλόλογος

https://www.facebook.com/StenKoiladaTonMouson/photos/a.232152556912563.53133.231506266977192/624358007692014/?type=1&fref=nf