Δευτέρα, 17 Μαρτίου 2014

472) ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΕΓΧΩΡΙΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ


Η Τρόικα, ως αποικιοκράτης που σέβεται τον εαυτό του μετά τον έλεγχο των δημοσιονομικών στοιχείων της χώρας, έρχεται και στο «ζουμί», που είναι η αποδιάρθρωση της εγχώριας παραγωγής, προς όφελος των πολυεθνικών εταιρειών.
 Οι δανειστές επιμένουν με έμφαση εκτός από τα φάρμακα, το ψωμί, τα βιβλία κ.λπ., στην απελευθέρωση της αγοράς για δυο βασικών προϊόντων μας: το γάλα και το λάδι, θέτοντας στο στόχαστρο τα προϊόντα - τις ναυαρχίδες του πρωτογενή τομέα παραγωγής της χώρας μας.
Από καιρό έχουν γίνει αντιληπτές οι προθέσεις τους εφόσον μετά τις ποσοστώσεις στην εγχώρια
παραγωγή γάλακτος στο πλαίσιο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, ακολούθησε η πώληση της
συνεταιριστικής ΔΩΔΩΝΗΣ στον επικεφαλής της τουρκικής Κόκα-Κόλα, οι επιβαρύνσεις στο πετρέλαιο κίνησης, η φορολόγηση των αγροκτημάτων και η συνεχής επιβάρυνση του κόστους παραγωγής ανά μονάδα αγροτικού προϊόντος, προς όφελος των μεγάλων εκμεταλλεύσεων. Είναι χαρακτηριστικό η επιμονή της Τρόικας στην παράταση των ημερών του «φρέσκου γάλακτος» πέραν των πέντε, οδηγώντας στην απελευθέρωση της αγοράς γάλακτος, αφού αυτό θα μπορεί να εισάγεται,-είτε σε μορφή σκόνης, είτε σαν πάγος-, και να πωλείται ως φρέσκο στην εγχώρια
αγορά.
 Το όριο των πέντε ημερών είναι αποτρεπτικό για τις ξένες εταιρείες αφού δεν προλαβαίνουν να
ολοκληρώσουν τον κύκλο: παραγωγή, παστερίωση, μεταφορά και διάθεση, προκειμένου να επωφεληθούν από την τιμή πώλησης του φρέσκου γάλακτος στα ράφια των σουπερ μάρκετ.
 Η προοπτική αυτή θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη πτώση της τιμής του παραγωγού που σήμερα για το αγελαδινό γάλα φτάνει περίπου στα 0,44 ευρώ το κιλό, οδηγώντας σε κατάρρευση τον κλάδο και σε ματαίωση κάθε σχεδίου διατροφικής αυτάρκειας για τη χώρα, την ώρα που αντιμετωπίζει τη μεγαλύτερη επισιτιστική κρίση στη μεταπολεμική της ιστορία και η παραγωγική αναδιάρθρωση είναι μονόδρομος για την εθνική επιβίωση.
Στο ίδιο μήκος κύματος είναι και οι πιέσεις μεγάλων πωλητών στην αγορά, για πρόσμιξη του ελαιολάδου μας με σπορέλαια: σογιέλαια, κανόλες, φοινικέλαια, καλαμποκέλαια, βαμβακέλαια, κλπ., με απώτερο στόχο τη νόθευση του βασικότερου εγχώριου προϊόντος της μεσογειακής διατροφής.
 Για την εμπορική περίοδο 2013-2014 αναμένεται η παραγωγή σπορέλαιων στην Ευρώπη, να είναι 17 εκατομμύρια τόνοι, στους οποίους, προστίθενται 8,5 εκατομμύρια εισαγωγών ελαιοκάρπων (κυρίως γενετικά τροποποιημένης σόγιας) από τρίτες χώρες και άλλα 2 εκατομμύρια τόνων από αποθέματα, ισοδυναμούν με 27-28 εκατομμύρια τόνοι σπορέλαιων.
 Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης απορροφούν περί τους 13-14 εκατομμύρια τόνους ετησίως για τη βιομηχανία τροφίμων και άλλα 8-10 εκ. για βιο-καύσιμα.
 Οι υπόλοιποι 2-3 εκατομμύρια τόνοι, στο τέλος της εμπορικής περιόδου, επιλέγεται να εισαχθούν στη διατροφική αλυσίδα του φτωχού Νότου, αλλάζοντας τις διατροφικές συνήθειες. Η επιλογή αυτή γίνεται  παρά τις ενστάσεις του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, που θεωρεί τα σπορέλαια πηγή μεγάλων βλαβών για τον ανθρώπινο οργανισμό, λόγω του υψηλού ποσοστού πολυακόρεστων λιπαρών, που προκαλούν προ-καρκινική δράση, ευνοούν δηλαδή την εμφάνιση καρκίνου μέσω μηχανισμών που σχετίζονται με τον μεταβολισμό των λιπαρών ουσιών.
Η χρεοκοπημένη Ελλάδα καλείται ν’ αποτελέσει και πάλι το πειραματόζωο των νέων σχεδιασμών,
θέτοντας σε κίνδυνο την δημόσια υγεία.





Στον αντίποδα, η ανασυγκρότηση της αγροτικής οικονομίας προϋποθέτει ένα εθνικό σχέδιο προστασίας της εγχώριας παραγωγής και ανάπτυξης με βάση τους μικρομεσαίους παραγωγούς και κεντρικό στόχο την αυτάρκεια αγροτικών προϊόντων και την κάλυψη των διατροφικών αναγκών ολόκληρου του πληθυσμού με ασφαλή και οικολογικά παραγόμενα προϊόντα. Ένα σχέδιο που να ενισχύει νέες αναγκαίες δομές στον αγροτικό χώρο, με χαρακτηριστικά αποκέντρωσης και
τοπικοποίησης, σε συνδυασμό με μια νέα συλλογική- συνεταιριστική συνείδηση και οργάνωση. Δομές και δίκτυα που θα αξιοποιούν το νεότερο επιστημονικό δυναμικό της χώρας (που τα τελευταία χρόνια, όντας απαξιωμένο, αποδημεί) με ταυτόχρονη αναβάθμιση των ερευνητικών ιδρυμάτων και αξιοποίηση της πείρας και της γνώσης των ανθρώπων του χωραφιού.
Ειδικότερα η ανάκαμψη του κτηνοτροφικού τομέα θα προϋπέθετε ένα εθνικό σχέδιο κινήτρων για την απασχόληση νέων ανθρώπων σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές.
 Βάση αυτού του σχεδίου θα έπρεπε να είναι παραγωγικοί συνεταιρισμοί περιφερειακής εμβέλειας,
που ως ενιαίες μονάδες, θα έχουν την ευθύνη για την ταυτόχρονη παραγωγή αγροτικών προϊόντων και ζωοτροφών, θα αναλαμβάνουν την παραγωγή και αναπαραγωγή του ζωικού κεφαλαίου στηριζόμενοι στις ντόπιες ποικιλίες και, παραπέρα, την παραγωγή και επεξεργασία ζωοκομικών προϊόντων για την κάλυψη περιφερειακών και εθνικών αναγκών.
Σε συνεργασία δε με καταναλωτικούς συνεταιρισμούς, θα έπρεπε να προωθούνται άμεσα προγράμματα κάλυψης επισιτιστικών αναγκών ευπαθών κοινωνικών ομάδων, καθώς και η στήριξη των κοινωνικών δομών των Δήμων για όσους αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης. Τα παραπάνω είναι μερικά μόνο προαπαιτούμενα προκειμένου να οικοδομηθε μια νέα προσέγγιση-σχέση του παραγωγού με το προϊόν που παράγει και με τον καταναλωτή για τον οποίο προορίζεται, αμβλύνοντας κατά το δυνατόν την αντίθεση αυτή. Όπως ο υμέτερος «Σπάρτακος», ο
οποίος στο πνεύμα ακριβώς αυτό κινείται.
επιμ. Κ. Μ. Βολιώτης

Ἀντιφωνητὴς ΔΕΚΑΠΕΝΘΗΜΕΡΟ ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟ ΕΝΤΥΠΟ ΓΝΩΜΗΣ

ΔΩΡΟ «ΑΝΤΙΦΩΝΗΤΗΣ»!
Τήν ἰδέα μᾶς τήν δώσατε κάποιοι ἐξ ὑμῶν καί τήν
προτείνουμε σέ ὅλους: Σέ φίλους κι ἀνθρώπους πού ἀγαπᾶτε
- κι ἐκτιμᾶτε ὅτι εἶναι πιθανόν νά πιάσει τόπο - κάντε δῶρο
μιάν ἐτήσια συνδρομή τοῦ «Α»!
Εἶναι κάτι πού ἤδη ἀπό χρόνια
σποραδικά γίνεται ἀπό συνδρομητές
σέ ὅλη τήν Ἑλλάδα (μέ κορυφαῖα
παραδείγματα μερικούς ἐξαίρετους
φί-λους ἀπό τήν Ἀθήνα, τή Θήβα, τή Σῦρο,
τή Θεσσαλονίκη, τή Δράμα, τίς Σέρρες,
τήν Ξάνθη...) ἀλλά θά μποροῦσαν νά τό
πράξουν κι ἄλλοι, ἐφόσον θεωροῦν ὅτι
ἀξίζει τόν κόπο. Μέ τόν τρόπο αὐτόν τόν
μέν «Ἀντιφωνητή» βοηθᾶτε νά ἐπιβιώσει καί νά προχωρήσει,
στούς δέ φίλους σας κάνετε ἕνα πρωτότυπο δῶρο οὐσίας, πού
μπορεῖ νά τό βροῦν ἀναπάντεχα ἐνδιαφέρον.
Ἔρχονται λοιπόν γιορτές; Ἐπικοινωνῆστε μαζί μας,
δίνοντάς μας πλήρη στοιχεῖα διεύθυνσης τοῦ ἑορτάζοντος καί
μεῖς καταχωροῦμε τόν ἑορτάζοντα στούς συνδρομητές μας,
στέλνοντας κι ἕνα δωροκουπόνι ἐτήσιας συνδρομῆς. Ἄν μέ τή
λήξη τῆς συνδρομῆς θελήσει ὁ ἴδιος νά τήν ἀνανεώσει, αὐτό
θά εἶναι πλέον δική του ἀπόφαση...
Τό θεωρεῖτε καλή ἰδέα; Βάλτε το ἀμέσως μπρός!