Κυριακή, 27 Οκτωβρίου 2013

Η Αρετή της Υπερηφάνειας

Υπερηφάνεια. Η λέξη προέρχεται από το ρήμα <<υπερφαίνομαι>>, φαίνομαι δηλαδή υπεράνω των υπολοίπων. Η λέξη έχει χρωματιστεί κατά καιρούς με αρνητική χροιά, συχνά συνώνυμο της αλαζονείας και της καύχησης μέχρι να υμνηθεί από τον Αριστοτέλη, ο οποίος τη θεωρεί όχι απλά αρετή, αλλά το κόσμημα των αρετών. Υπερηφάνεια, λαμπρότητα, μεγαλοψυχία, σοφία. Η υπερηφάνεια είναι απαραίτητη προϋπόθεση για όλους τους αγωνιστές. Για όλους τους ιδεολόγους και τους ανυπότακτους. Μέσα από αυτήν απορρέει η αυτοπεποίθηση και η αυτοεκτίμηση. Τα τελευταία δυο απαραίτητα στοιχεία στο χαρακτήρα των εθνικιστών είναι τα όπλα σε κάθε μάχη που δίνουν για τα πιστεύω και τις ιδέες τους. Είναι τα κύρια όπλα σε κάθε μάχη για αντίσταση, για να μην υποδουλωθεί.
<<ΜΕΓΑΛΟΨΥΧΙΑ Δ΄ ΕΣΤΙΝ ΑΡΕΤΗ ΨΥΧΗΣ ΚΑΘ΄ ΗΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΦΕΡΕΙΝ ΕΥΤΥΧΙΑΝ ΚΑΙ ΑΤΥΧΙΑΝ ΚΑΙ ΤΙΜΗΝ ΚΑΙ ΑΤΙΜΙΑ>> . Έτσι ορίζει ο Αριστοτέλης την μεγαλοψυχία, συνώνυμο ή και στοιχείο της υπερηφάνειας. Με τη μεγαλοψυχία ο άνθρωπος μπορεί να αντιμετωπίσει και την ευτυχία και τη δυστυχία, και τις τιμές και τις διαβολές.  Ο υπερήφανος άνθρωπος υποτιμά το χρήμα και την εξουσία, την πολυτέλεια και τις ανέσεις. Ζει για να αγωνίζεται και μέσα από αυτόν τον αγώνα επιδιώκει την αυτοβελτίωση, την ανάταση του πνεύματος.
Επίθεση στην υπερηφάνεια έκαναν μεταξύ άλλων και οι χριστιανικοί πατέρες τις εκκλησίας ταυτίζοντας την με την αλαζονεία και την υπεροψία. Μίλησαν για μία άλλη αρετή. αυτή της <<ταπεινοφροσύνης>> ή ακόμα καλύτερα της <<μετριοφροσύνης>>. Τι είναι όμως αυτό που οι αδύναμοι αποκαλούν μετριοφροσύνη. Είναι απλά η μετριότητα.
Στους Έλληνες εθνικιστές δεν έχει θέση η μετριότητα. Δεν μπορείς να είσαι μετριοπαθείς όταν θαυμάζεις τους προγόνους που γεννήθηκαν και αγωνίστηκαν για να δώσουν τις γνώσεις τους στην ανθρωπότητα. Υπερηφάνεια για την φιλοπατρία, την ανδρεία, την ελευθερία, τον ηρωισμό, την αποθέωση του κάλους και όλων των στοιχείων του  πολιτισμού που γεννήθηκαν εδώ. Αίσθημα υπεροχής και υπερηφάνειας για αυτό που τέλος τόσο εύστοχα σχολίασε ο Περικλής Γιαννόπουλος: «Προορισμός του Έλληνος, εχθές, σήμερα, πάντοτε, είναι: Ο εξανθρωπισμός της Οικουμένης»