Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

ΠΟΣΟΥΣ '' ΠΟΣΕΙΔΩΝΕΣ ΘΕΕ ΜΟΥ ΘΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΩ ; ''




Πόσους "Ποσειδώνες θεέ μου θα αντιμετωπίσω;"
Κάθε φορά που ερωτεύομαι, κάθε φορά που αναζητώ λίγο ισορροπία στη ζωή μου...
Κάθε φορά που ζητώ να κυριαρχήσω στα συναισθήματά μου, στη λογική μου και στο πάθος μου.
Κάθε φορά που ζητώ να ξεφύγω να φύγω από την άγνοια και να' ρθω στην αγκαλιά σου Αθηνά.
Δρόμος μου γίνεσαι Ποσειδώνα μου, ταξίδι μου, Ζωή μου.
Και πόσο χαίρομαι σαν με ταρακουνάς, και δεν μένω στην επιφάνεια, αλλά βυθίζομαι και κολυμπώ και ανατριχιάζω στο κρύο σου νερό, κι'άλλοτε στο ζεστό.
Κι όταν βγάζω το κεφάλι μου έξω να ανασάνω, Ήρωα με κάνεις, παιδί της Ήρας, και αναπνέω ...
Γιατί δεν υπάρχει ζωή χωρίς εσένα, τα κύματά σου, και το αλάτι σου..
Πληγές γεμίζω, μα με θρέφεις ωστόσο ! Και πόσο ευγνώμων σου είμαι !
Κυβερνάς τα ψυχικά μου πάθη, τα θέλω, κι'όσο κάνω λάθη, άλλο τόσο δίπλα μου σ'έχω.
Δοκιμάζεις την αντοχή μου και το σθένος μου και την ορμή μου, και γίνομαι ορμή σου, και κύμα σου, και ερωτοτροπώ και συμπαίζω με τη ζωή.
 Και πόσο γεμίζω μέσα μου με νερό καθαρό και αλάτι !
Δεν είσαι απρόσιτος ούτε μακρυά μου, μέσα μου σε έχω, βαθιά κρυμμένο, και σε βγάζω έξω και σε ξεπλένω και γω, και χτυπιέμαι στα βράχια και στην άμμο, κι όλο σκαλίζω.
 Έναν νέο κόσμο αναδεικνύω, έναν νέο ζωγραφίζω !
Είμαι στεριά και υγρό
και αέρας και φωτιά,
αναρωτιέμαι, είμαι ύλη και πνεύμα μόνο τελικά;
Στα ήρεμα νερά σου, γαλήνη αποζητώ,
στο ξέφρενο χορό σου, κύμα γίνομαι και γω.
Κι'όλο φιλάω σκοπιά, και προσπαθώ να σ' ερμηνεύσω
Να σε μάθω και να με γιατρέψω.
Γι' αυτό και σε υμνώ...
 
Κλῦθι, Ποσείδαον γαιήοχε, κυανοχαῖτα, ἵππιε, χαλκοτόρευτον ἔχων χείρεσσι τρίαιναν, ὃς ναίεις πόντοιο βαθυστέρνοιο θέμεθλα, ποντομέδων, ἁλίδουπε, βαρύκτυπε, ἐννοσίγαιε, κυμοθαλής, χαριδῶτα, τετράορον ἅρμα διώκων, εἰναλίοις ῥοίζοισι τινάσσων ἁλμυρὸν ὕδωρ, ὃς τριτάτης ἔλαχες μοίρης βαθὺ χεῦμα θαλάσσης, κύμασι τερπόμενος θηρσίν θ᾽ ἅμα, πόντιε δαῖμον· ἕδρανα γῆς σώζοις καὶ νηῶν εὔδρομον ὁρμήν, εἰρήνην, ὑγίειαν ἄγων ἠδ᾽ ὄλβον ἀμεμφῆ.



ΕΛλάνθεια Ε.Φ.Η. Παππά



Ένα Θεραπευτικό ταξίδι...

 "Η αλληγορία με τα συναισθήματα είναι καταπληκτικό παράδειγμα για όλους μας, το δε τέλος ρεαλιστικό επίσης . Όλα όσα συμβαίνουν μέσα μας είναι μια θάλασσα και ένα χάος που καλούμαστε να βάλουμε σε τάξη. Ένα χόμπι μας γλιτώνει από τον καναπέ και μπορεί να ομορφαίνει καθημερινά εμάς και τους γύρω μας, και όλα να γίνονται κατά τον καλύτερο τρόπο. Τροφή ψυχής η απλότητα τελικά . ( Τρέλα και Ανία+Τεμπελιά+Πίστη+Ζήλια +Εγωισμός+Γενναιοδωρία, καλά και κακά, ενυπάρχουν, ψάχνοντας το μέτρο, και βοηθούν καθημερινά στις συναλλαγές μας, σε σκέψεις και σχέσεις).... Ότι φοβάται ο άνθρωπος δεν είναι μόνο ένας εξωτερικός παράγοντας, αλλά κυρίως εσωτερικός. Η μείωση της αυτοεικόνας πονάει.. Ο άνθρωπος συχνά φοβάται και δυσκολεύεται να αντιληφθεί, να αναλύσει, να συνειδητοποιήσει την αλήθεια και την εσωτερική του ανάγκη. Αμφιβάλλει για την προσωπικότητα του, και ερμηνεύει τις καταστάσεις γύρω του αρνητικά. Οδηγείται σε αδυναμία και κατάθλιψη.
Ο άνθρωπος όμως προκειμένου να νιώθει πραγματικά 'δυνατός', δεν πρέπει να φοβάται να δείξει ότι είναι άνθρωπος. Αποδοχή εαυτού και της ίδιας της φύσης, και παραδοχή. Έτσι ξεπερνάμε οποιαδήποτε προβλήματα. Κατανοώντας καταστάσεις και βλέποντας συστημικά τα πάντα γύρω μας. Ο φόβος απέναντι σε δύσκολες καταστάσεις, είναι ένα έμφυτο συναίσθημα με σκοπό την προστασία μας. Όλοι οι ήρωες στην ιστορία, ένιωθαν φόβο, απλά 'έμαθαν' με τη λογική σκέψη να τον σταματούν, μία ικανότητα που διαθέτει το ανθρώπινο μυαλό. Είναι σημαντικό,να κατανοούμε καθημερινά, να ακούμε, να αφουγκραζόμαστε τον εαυτό μας, και τους γύρω μας, να παίρνουμε μηνύματα, και να προσπαθούμε να τα ερμηνεύουμε. Τους Κύκλωπες δεν τους υποτιμάμε... σεβόμαστε τα πάντα, οπλιζόμαστε και προχωράμε. Αυτή είναι η μάθηση και το ταξίδι.. Ας μείνουμε μακρυά από καταθλιπτικές εικόνες που έχουν στόχο την ομαδική μας εξαθλίωση, ας κλείσουμε τηλεοράσεις, και ας καταπιαστούμε με πράγματα δημιουργικά, ωφέλιμα και ουσιώδη. ΚΑΙ ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ..ΠΟΥ ΟΛΟ ΛΕΜΕ... ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ....


 ΕΛλάνθεια Ε.Φ.Η. Παππα
ΕΛλάνθεια Ε.Φ.Η. Παππά