Δευτέρα, 11 Φεβρουαρίου 2013

185 ) Για την Υπατία









Σήμερα σε γιορτάζουμε
αξιοσέβαστη κυρία
γιατί, η γνώση και τα έργα σου
μείναν στην ιστορία.

Έψαχνες με αφοσίωση,
Λύση στο πρόβλημά σου,
Στο ηλιοκεντρικό το σύστημα,
Που ‘ταν το μάθημά σου.

Τις νύχτες εμελέταγες,
Του ουρανού τ’ αστέρια,
Τους μαθητές σου έκανες,
Στη γνώση τους ξεφτέρια.

Σε ζήλευαν οι σκοταδιστές
Και οι εχθροί της γνώσης
Κι όλα όσα γνώριζες,
Ζητούσαν να παραδώσεις.

Να μείνεις στην αφάνεια
Να μη διδάσκεις άλλο
Κι αν δεν δεχθείς σχεδίαζαν
Για σε κακό μεγάλο

Μα εσύ ζούσες στον κόσμο σου
Στα μαθηματικά σου
Και στη φιλοσοφία σου
Με τ’αστονομικά σου

Καθόλου δε νοιαζόσουνα
Που θελαν τη ζωή σου
Κι ασταμάτητα συνέχιζες
Να δίδασκες στη σχολή σου.

Ώσπου μια μέρα έφθασαν
Δεκάδες ρασοφόροι
Με εντολή του Κύριλλου
Φονιάδες αιμοβόροι.

Κι άρχισαν να γκρεμίζουμε
Ότι έβρισκαν μπροστά τους
Τη γνώση και τ’ αγάλματα
Που ‘ταν στο πρόγραμμά τους.

Και ‘σύ αγία μου ψυχή
Αντί τη ζωή σου να σώσεις
Τους πάπυρους απ’ τη φωτιά
Κοιτούσες να διασώσεις.

Κ’ ήρθανε και σε πιάσανε
Σε γδύσανε μπροστά τους
Και εκεί σε ταπεινώσανε
Με τ’ άγρια ένστικτά τους.

Μα εσύ, επέταξες ψηλά.
Στου ουρανού τα αιθέρια,
Εκεί στους φιλοσόφους σου,
Στους πλανήτες και τ’ αστέρια.

Πάντα θα σε γιορτάζουμε
Αγία των γραμμάτων,
Γιατί ήσουν η φιλόσοφος
Όλων των μαθημάτων.