Σάββατο, 26 Μαΐου 2018

ΤΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΖΩΟ - Ετσι τον ηθελαν τον σημερινο Ελληνα,ενα ανθρωπακι κοιλιοδουλο,υλιστικο και ιστορικα αμορφωτο...

Φωτογραφία του Fileas Fonk.
ΤΟ ΠΕΡΑΜΑΤΟΖΩΟ :
- Ο ιστορικος της εποχης μας,θαχει πελαγωσει σε αυτα τα χρονια,περιγραφοντας τα δρωμενα,σε μια χωρα θεων και ηρωων,με πολιτισμο και γνωσεις τοσο παλιες,αιωνων πισω,βλεποντας τον σημερινο Ελληνα,ενα ανθρωπακι κοιλιοδουλο,υλιστικο και ιστορικα αμορφωτο,διχως μνημη,ξεχνωντας τα παντα περι της καταγωγης του.
-Ετσι τον ηθελαν και ετσι τον δημιουργησαν,χρονια τωρα αυτοι που εσκαψαν μεσα και γυρω απο την ιστορια του,που καρπωθηκαν τον κοπο του,τις θυσιες του,τις γνωσεις του,παρουσιαζοντας τες για δικες τους και τα καταφεραν.
-Ο σημερινος κατοικος αυτης της παλαι ποτε περηφανης και δοξασμενης χωρας,αποτελει παραδειγμα προς αποφυγη για τον ξενο κοσμο.
-Το πειραματοζωο που ασχημονουν πανω του χλευαζοντας τον οι εχθροι του,οι μονοι υπευθυνοι της καταντιας του,οι φεροντες το μιασμα,εσβησαν μεσα του την φλογα και την ελπιδα λιγο-λιγο χρονια τωρα.
-Παρα τις οποιες φωνες αντιστασης που πνιγονται απο τα πληρωμενα πορνιδια των ΜΜΕ του σερβιρουν στο μυαλο οτι αχρηστο και τον καθοδηγουν εκει που θελουν και απορει ο εχων νουν και σοφρων ανθρωπος αν αυτον που αποκαλειται σημερα Ελληνας ειναι ον υπνωτισμενο ή ενα ψυχολογικο ρακος.
-Οπως και ναχει χρειαζεται να αρχισουμε απο την αρχη να μαθαινουμε,ηδη χασαμε αρκετους αιωνες με τα παραμυθια των εχθρων μας που τα εκαναν Ελληνικη Βυζαντινη βλακεια.

-ΑΣ ΕΤΟΙΜΑΣΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΝΑ ΑΝΑΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΑΔΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ.
-Η ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΘΕΣΗ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ.
-ΕΙΝΑΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΜΕΤΑΔΙΔΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΜΜΕΝΗ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ.
- ΟΙ ΠΑΙΑΝΕΣ ΑΣ ΑΡΧΙΣΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ - ΙΤΕ ΠΑΙΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ !!!
Fileas Fonk

Το ηλεκτρονικό φακέλωμα των Ελλήνων

Αποτέλεσμα εικόνας για Το ηλεκτρονικό φακέλωμα των ΕλλήνωνΤο ηλεκτρονικό φακέλωμα των Ελλήνων: Με το περιουσιολόγιο θα δρομολογηθεί η πλήρης καταγραφή των περιουσιακών στοιχείων των Ελλήνων, έτσι ώστε να είναι ευκολότερη η δήμευση τους από αυτούς που θέλουν να τους υφαρπάξουν τα πάντα &#8211…

Την Τρίτη έχουμε 29 Μαϊου2018 και στις 29 ΜΑΪΟΥ 1453 η ΑΛΩΣΗ Του Γιάννη Θεοδωρόπουλου.


Φωτογραφία του Ιωαννης Θεοδωροπουλος. 

Στις 29 Μαΐου του 1453 η πόλη αλώθηκε; … ή παραδόθηκε… στους Τούρκους; Εγώ θα εκθέσω μερικά γεγονότα, που προηγήθηκαν, καθώς και την δική μου άποψη, για τις αιτίες που οδήγησαν στην άλωση. Άλλωστε η άλωση ήταν η τελευταία πράξη της τραγωδίας που συντελείτω για πολλούς αιώνες στο Βυζάντιο. Όλοι την έβλεπαν αλλά η κατηφόρα ήταν τόσο μεγάλη που κανείς δεν μπορούσε να αντιδράσει. Το δε ιερατείο φαίνετε ότι την επεδίωκε.
Ο ανθενωτικός (Άγιος) Μάρκος Ευγενικός, μητροπολίτης Εφέσου, είχε προετοιμάσει την παράδοση της πόλης στους Τούρκους σε μυστική συμφωνία με τον Σουλτάνο. Και ενώ ο Αυτοκράτωρ Ιωάννης Παλαιολόγος προωθούσε με κάθε μέσον την ένωση των Εκκλησιών, ως μοναδική ελπίδα σωτηρίας από τους Οθωμανούς, βλέποντας ο εν λόγω (Άγιος) πιθανή επιτυχία του Αυτοκράτορα, αναχώρησε περί τον Μάϊο μήνα του 1440 μυστικά για την Προύσα όπου και έλαβε οδηγίες από τον Σουλτάνο. Στα επόμενα χρόνια μέχρι την άλωση πρωτοστάτησε με κάθε τρόπο για την αποτροπή της Ένωσης και την σωτηρία της Κωνσταντινούπολης, για να ειπωθεί, μετά την άλωση, με τις ευλογίες του ανθενωτικού ιερατείου το «Τι κι αν έπεσε η Πόλις, τουλάχιστον εσώθη η πίστις»... Τα ανωτέρω γεγονότα κατέγραψε ο «Μέγας Συναξαριστής» της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Τόμος Β΄ Φεβρουάριος σελ. 650-6.
Ο Γεώργιος Γεμιστός, η Πλήθων, δάσκαλος, φιλόσοφος, και συγγραφέας, λίγα χρόνια προ της άλωσης βλέποντας την επερχόμενη καταστροφή, προσπάθησε να διεγείρει τα αδρανούντα πνεύματα προτείνοντας την ανασύσταση της Ελλάδος, σύμφωνα με τα Αρχαιοελληνικά πρότυπα, ήτοι: διαχωρισμός των ανδρών σε αγρότες και σε πολεμιστές, και επιστροφή στην Νεοπλατωνική φιλοσοφία. Οι παπάδες όμως έκαναν το θαύμα τους….. τον αφόρισαν…. Όμως ήταν πολύ αργά το Βυζάντιο είχε περιπέσει σε κώμα, διότι το « Μητρός τε και πατρός και των άλλων προγόνων απάντων τιμιότερον εστίν η Πατρίς και σεμνότερον και αγιότερον», «Πλάτων Κρίτων.12 » είχε μείνει προ αιώνων στα αζήτητα……
Βρισκόμαστε στα 1453 παραμονές της άλωσης. Ένας συρφετός από Τούρκικα ασκέρια, πλιατσικολόγους, Ιμάμηδες, πάνω από διακόσιες χιλιάδες, πολιορκούν την Κωνσταντινούπολη από ξηρά, και από θάλασσα 400 Τούρκικα καράβια έχουν αποκλείσει τον Κεράτιο κόλπο. Στο Αιγαίο πέλαγος περιπολούν 4 Ελληνικά καράβια υπό τον Ναύαρχο Φλαντανελά, αφού έμαθαν για την απελπιστική κατάσταση της Πόλης έπλευσαν προς βοήθεια. Σε μια άνιση ναυμαχία 4ων εναντίον 400ων και όμως αφού έκαψαν πολλά από τα εχθρικά καράβια διέσπασαν τον αποκλεισμό, και εισήλθαν στον Κεράτιο κόλπο. Ήταν η τελευταία νίκη των Ελλήνων, μια νίκη που μας υποδεικνύει προς τα πού πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτια της καταστροφής. Τα οποία κατά κύριο λόγο ήταν : η έλλειψη Εθνικού στρατού, στρατού που θα τον επάνδρωναν Έλληνες πολεμιστές, που θα αγαπούσαν την πατρίδα τους. Αλλά που να βρεθούν τόσοι φιλοπάτριδες Έλληνες. αυτό το άνθος των Ελλήνων το είχαν εξοντώσει οι χριστιανοπατέρες, με τις ορδές των καλογέρων, και συνεπικουρούμενοι από τα εξοντωτικά αυτοκρατορικά διατάγματα. Πάνω από είκοσι εκατομμύρια σφαγιάστηκαν γιατί θελαν να παραμείνουν Έλληνες.
Το Βυζάντιο, ήταν το κράτος όπου κυριαρχούσαν τα δύο σύνδρομα η θεοκρατία και η αναξιοκρατία, και τα δυο μαζί συνετέλεσαν στην πτώση του. Το ότι άντεξε για 1000 χρόνια αυτό είναι αποτέλεσμα της μεγάλης στρατιωτικής και οικονομικής διαφοράς που είχε με τα κράτη που το εχθρεύονταν. Η μεγάλη αυτή διαφορά είχε αποκτηθεί, πριν της επιβολής του Χριστιανισμού ως αποκλειστικής θρησκείας, γιατί μετά την επιβολή του χριστιανισμού άρχισε η σταδιακή συρρίκνωση. Είχαν την ψευδαίσθηση ότι με την επιβολή της μονοθεϊστικής θρησκείας, θα δημιουργούσαν ένα ομοιογενές σύνολο λαού.
Δυστυχώς όμως ο αφανισμός του Ελληνικού στοιχείου σταμάτησε την πρόοδο και έφερε την οπισθοδρόμηση. Ο επίσκοπος Θεοδώρητος Κύρος συγκρίνοντας την εποχή των ελλήνων με την εποχή επί Ιουστινιανού διαμαρτύρεται και γράφει: «την εποχή της ειδωλολατρίας όλες οι πόλεις ανθούσαν και τώρα που θριάμβευσε ο Χριστιανισμός βρίσκονται σε πτώση κι ερήμωση». πράγματι οι λαϊκές μάζες που ήταν κυρίως οι αγρότες ζούσαν σε άθλιες συνθήκες, κουρελήδες, πεινασμένοι και αμόρφωτοι. Το σύστημα ιδιοκτησίας ήταν φεουδαρχικό, την καλή γη την κατείχαν οι φεουδάρχες. Για τον αγροτικό πληθυσμό είχε χαθεί το αίσθημα πατρίδα, λίγο τους ενδιέφερε ποιόν θα έχουν στο κεφάλι τους, αν είναι οι Βυζαντινοί οι Τούρκοι ή άλλοι. Όλους δυνάστες τους έβλεπαν. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να μην μάχονται για πατρίδα, (όπως έκαναν οι πρόγονοι μας, που αν και πολλοί λιγότεροι νίκησαν στο Μαραθώνα, νίκησαν στη Σαλαμίνα, νίκησαν στις Πλαταιές.) και είχαν και τον χριστιανισμό που τους έλεγε, απαρνήσου τα υλικά αγαθά και σώσε την ψυχή σου. Πολύ γελοίο, αλλά είχαν καταφέρει οι παπάδες με τις θρησκευτικές τους παπαρολογίες να είναι το μόνο που τους ενδιέφερε. Σαν να μην έφταναν αυτά, είχαν τις θρησκευτικές διαμάχες. Πάνω οι εικόνες κάτω οι εικόνες. Ενωτικοί -ανθενωτικοί. Οι Άγγελοι αν είναι αρσενικοί ή θηλυκοί, η πλήρης γελοιοποίηση της ανθρώπινης λογικής, και πάει λέγοντας. Αποτέλεσμα γέμισαν τα μοναστήρια από μοναχούς. Χαραμοφάηδες και τεμπέληδες, που μετά την μακριά γαϊδούρα δεν είχαν με τι να ασχοληθούν, και ομφαλοσκοπούσαν, δηλαδή κάθονταν σταυροπόδι και κοιτούσαν τον αφαλό τους επί ώρες περιμένοντας να ξεπηδήσει θείον φως που θα τους έσωζε από τις αμαρτίες. Ποιες άραγε να ήταν αυτές οι αμαρτίες; ο νοών νοήτω……..
Τι απέγιναν οι πανίσχυρες ρωμαϊκές λεγεώνες, οι φονικές αυτές μηχανές, που στο διάβα τους κανένας στρατός δεν μπορούσε να αντισταθεί. Η απάντηση είναι μία και μοναδική : έγιναν καλόγεροι. Σύμφωνα δε με τους ειδικούς οι ενταγμένοι καλόγεροι τα χρόνια εκείνα, στα ορθόδοξα μοναστήρια έφθαναν τις 500.000. ενώ ο στρατός του Σουλτάνου δεν υπερέβαινε τις 140.000, και ήταν ο μεγαλύτερος που είχε συγκεντρωθεί μέχρι τότε, εναντίον της Πόλης, Ποιος να πολεμήσει, οι μισθοφόροι αυτοί το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν το χρήμα.
Έτσι μια πανίσχυρη Αυτοκρατορία η οποία κατείχε το υγρόν πυρ, δηλαδή την ατομική βόμβα της εποχής με την οποία θα μπορούσε να είναι η κυρίαρχος των θαλασσίων μεταφορών και του εμπορίου, που θα της έδιναν οικονομική άνεση να διατηρεί αρκετόν και ικανό στρατό και να είναι η μεγάλη δύναμης της Μεσογείου, τελικώς υποτάχθηκε στους Τούρκους που τα μόνα στρατιωτικά τους προσόντα ήταν ο Αλλάχ και ένα σπαθί στο χέρι. Αυτά όμως δεν θα επαρκούσαν να γίνουν κύριοι της Μικράς Ασίας, αν δεν έλειπαν από τον χώρο αυτό, περί τα δέκα εκατομμύρια Έλληνες που εξοντώθηκαν από τους Χριστιανοπατέρες και τις ορδές των μοναχών. Έτσι χωρίς μεγάλη δυσκολία οι Τούρκοι έγιναν κύριοι του χώρου αυτού.
Είναι να απορείς, και να λες, μα πως είναι δυνατόν τόση συσσωρευμένη μωρία, να πιστεύουν ότι θα νικηθούν οι Τούρκοι με «παρακλήσεις» και « Κύριε ελέησον »…. Το δε Ιερατείο προέβαλε τη γελοία δικαιολογία «Ο Θεός μας τιμωρεί για τις αμαρτίες μας»
Τελικά η Αυτοκρατορία πλήρωσε το τίμημα της επιλογής των Αυτοκρατόρων της από τον Κωνσταντίνο και μετά. Πλην του Μέγα Ιουλιανού, του μοναδικού αυτοκράτορα του Βυζαντίου που είχε Ελληνική συνείδηση.


Ιωαννης Θεοδωροπουλος

Ο κ. Παυλόπουλος ενεργεί ως υπηρέτης των δανειστών στο προτεκτοράτο τους. Όχι ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας


Δυστυχώς πέρασε στα ψιλά (στην καλύτερη) ή στην αφάνεια (στην χειρότερη) η προχθεσινή συνάντηση μεταξύ του ... ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλου και του ... προέδρου των συμβολαιογράφων Γιώργου Ρούσκα στο προεδρικό μέγαρο. 
Βλέπεις, η έγκριτη ελληνική δημοσιογραφία είχε να ασχοληθεί με τον Μπουτάρη και έτσι δεν ... πρόλαβε να παρουσιάσει βροντερά την συνάντηση των δύο ανωτέρω. 

Οι συγκρίσεις μεταξύ των Παπούλια που υπέγραφε ... προεδρικά διατάγματα από το Βερολίνο και του Παυλόπουλου που δεξιώνεται εκτελεστές του Ελληνισμού, μόνο τυχαίες ΔΕΝ είναι ...





Πρόεδρος-υπηρέτης

(21-5-2018)

Αυτή τη στιγμή ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Παυλόπουλος υποδέχεται στο Προεδρικό Μέγαρο τον υπόδικο Πρόεδρο του Συμβολαιογραφικού Συλλόγου Γιώργο Ρούσκα, που δικάζεται ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών για Εγκληματική Οργάνωση- για το παραδικαστικό των στημένων Πλειστηριασμών.

Η συνάντηση, με προσκεκλημένους μόνο συμβολαιογράφους που στηρίζουν τους ηλεκτρονικούς
πλειστηριασμούς και τον Γ.Ρούσκα, γίνεται 5 μέρες πριν τις εκλογές των Συμβολαιογράφων (27-29 Μαΐου) και έχει προφανές και πρωτοφανές περιεχόμενο: να επιβραβεύσει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας τον υπόδικο υποψήφιο για την προώθηση των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών των σπιτιών των απλών ανθρώπων!

Η Έλενα Καραγεωργοπούλου @Elena Karageorgopoulou, η συμβολαιογράφος-μέλος του Δ.Σ., που μάχεται εναντίον των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, με επιστολή της και με αυτοπρόσωπη παρουσία της, ζήτησε ενημέρωση για τον χαρακτήρα της συνάντησης και ζήτησε να παρίσταται, εφόσον θεωρείται θεσμική συνάντηση, για να διατυπώσει την αντίθετη άποψη.
Με ρητή εντολή του Παυλόπουλου αποκλείστηκε από την συνάντηση: “ο Πρόεδρος θα δεχθεί μόνον όσους υπέδειξε ο Πρόεδρος του Συλλόγου. Χωρίς την άδειά του δεν μπορείτε να παρευρεθείτε”.

Η χρήση του θεσμού του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον κ. Παυλόπουλο για την προώθηση του κακουργήματος των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, αποτελεί ενέργεια που παραβιάζει το Σύνταγμα και το καθήκον του Προέδρου της Δημοκρατίας να υπηρετεί τα συμφέροντα των Ελλήνων πολιτών και να προστατεύει τα θεμελιώδη δικαιώματά τους.

Ο κ. Παυλόπουλος ενεργεί ως υπηρέτης των δανειστών στο προτεκτοράτο τους.
Όχι ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας.


Πλεύση Ελευθερίας 

https://gkanellakis.blogspot.gr/2018/05/rouskas-pavlopoulos.html

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

Ειναι αδικο, την κακοδιαχείριση και την υποτέλεια των πολιτικών μας να την πληρώνει ένας ολόκληρος λαός !


Αποτέλεσμα εικόνας για την κακοδιαχεΊριση και την υποτέλεια των πολιτικών μας να την πληρώνει ένας ολόκληρος λαός !

Αγαπημενοι μου συναγωνιστες καλησπερα σας !Δυστυχως το αλας εμωρανθη !
Και απο οικονομικης πλευρας,και απο αποψεως ηθικης και απο αποψεως εξωτερικης πολιτικης....
Εχουμε πολιτικους που τους φτυνουμε και αυτοι λενε ψιχαλιζει...και εξηγουμαι....
Ο Τσιπρας πριν λιγη ωρα συναντηθηκε με τον Μπουταρη και τον προτεινε για υποψηφιο Δημαρχο απο πλευρας της Αριστερας για τις επομενες εκλογες....Και την ιδια ωρα ειπε οτι νικη για την Ελλαδα θα ειναι στο Σκοπιανο αν βρουμε εναν επιθετικο προσδιορισμο πλαι στο ονομα Μακεδονια...
Και σε συνδυασμο με την ολο και επι τα χειρω επιδεινουμενη οικονομικη κατασταση εχουμε το κοκτειλ της απολυτης καταστροφης....
Απο τη μια μερια αγνοει ολο τον Ελληνικο λαο και λεει εγω θελω για δημαρχο τον Μπουταρη οσο και αν εχει προκαλεσει κοσμο γιατι ειναι δικος μου ανθρωπος,με τα παθη του,με τον αλκοολισμο του και με τις ομοφυλοφιλιες του...Απο την αλλη φερεται ως γνησιος εθνικος μειοδοτης με το να λεει οτι θα παραδωσει το ονομα της Μακεδονιας μας στους Σκοπιανους και μονο εναν επιθετικο προσδιορισμο αναζητει....Δυστυχως μπλεξαμε με απατριδες,ανθελληνες και υπηρετες ξενων συμφεροντων....
Αλλα μηπως οι προηγουμενοι δεν ηταν τετοιοι ?Που διαχειριστηκαν τα οικονομικα της χωρας με τροπο τετοιο που φτασαμε στο σημειο να λενε οι ξενοι δανειστες οτι θα μας εποπτευουν ως το 2050 και βαλε γιατι προφανως δεν εμπιστευονται τους κυβερνωντες μας ?

Αλλα ποιους κυβερνωντες ?Ποσο μυαλο,ποση μορφωση και ποση σκεψη θελει για να στηριξεις την οικονομικη πολιτικη μιας χωρας στο κοψιμο των συνταξεων ?
Κοβουν τις συνταξεις απο τους πατερες και τους παππουδες τους ,που με τη σκληρη τους εργασια μετα το συμμοριτοπολεμο,ηταν οι δημιουργοι μιας ανθουσας και ευημερουσας Ελλαδας...Ανθρωπων που δουλεψαν σκυλισια,εκαναν μιαν οποιαδηποτε περιουσια ο καθενας τους,ξεφυγαν απο τη φτωχεια και ηλπιζαν στη δυση του βιου τους να περασουν εναν ηρεμο βιο ωσπου να κλεισουν τα ματια τους...Εκαναν παιδια και τα προσφεραν στην πατριδα αλλοι για δουλεια,αλλοι για να την υπηρετησουν ως στρατιωτες,και με πονο ψυχης τα αποχωριζονται για την ξενιτια,αφου η πατριδα τους δεν ειναι σε θεση να τα κρατησει...οχι γιατι η πατριδα δεν ειναι αυτη που αγαπαμε,αλλα γιατι επεσε στα νυχια τυχοδιωκτων,αποτυχημενων και ανθρωπων που δεν την αγαπουν....
Το δακρυ των ηλικιωμενων θα γινει φωτια και θα τους πνιξει...Γιατι αυτο που αντεχει ο ανθρωπος δεν το αντεχει ο Θεος...Δηλαδη το αδικο...Γιατι ειναι αδικο την κακοδιαχειριση και την υποτελεια των πολιτικων μας να την πληρωνει ενας ολοκληρος λαος !Αιδως αχρειοι !
Ο λαος σας παραδιδει στη χλευη και στην κριση της ιστοριας που θα σας γραψει με μαυρα γραμματα στα καταστιχα της....Καλη δυναμη σε ολους μας και οποιος αντεξει !

Konstantina Stivaktaki

Μυτιλήνη: Άγρια επεισόδια στο hotspot της Μόριας - Έξι τραυματίες


Σοβαρά επεισόδια σημειώθηκαν το απόγευμα της Παρασκευής στο ΚΥΤ Μόριας, όπου ακόμα και τώρα η κατάσταση παραμένει τεταμένη.
Τα επεισόδια ξεκίνησαν μέσα στο χώρο του ΚΥΤ Μόριας για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία μεταξύ μεταναστών και γρήγορα γενικεύτηκαν, με αποτέλεσμα να έχουμε 6 τουλάχιστον τραυματίες.
Οι μετανάστες μετέφεραν με κουβέρτες (βίντεο) τους τραυματίες σε ΙΧ αυτοκίνητα για να τους οδηγήσουν στο Νοσοκομείο Μυτιλήνης, ενώ και οι διασώστες του ΕΚΑΒ που έφτασαν αμέσως στην περιοχή μετέφερα 4 τραυματίες.
Με την επέμβαση της αστυνομίας επανήλθε η τάξη έξω από το ΚΥΤ της Μόριας, ωστόσο μέσα στο χώρο του Hotspot η κατάσταση είναι ακόμα εκρηκτική.
 Δείτε περισσότερα στο : https://www.msn.com/el-gr/news/national/%ce%bc%cf%85%cf%84%ce%b9%ce%bb%ce%ae%ce%bd%ce%b7-%ce%ac%ce%b3%cf%81%ce%b9%ce%b1-%ce%b5%cf%80%ce%b5%ce%b9%cf%83%cf%8c%ce%b4%ce%b9%ce%b1-%cf%83%cf%84%ce%bf-hotspot-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%bc%cf%8c%cf%81%ce%b9%ce%b1%cf%82-%ce%ad%ce%be%ce%b9-%cf%84%cf%81%ce%b1%cf%85%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%af%ce%b5%cf%82/ar-AAxNMW8?li=BBqxHCu&ocid=SK2MDHP#image=1

Καταδικάζεται η βία απ’ όπου κι αν προέρχεται; – του Νίκου Μπογιόπουλου

 

Κάποιοι παριστάνουν ότι δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το γιαούρτωμα από το ναζιστικό μαχαίρωμα… Παριστάνουν ότι δεν μπορούν να βρουν διαφορές ανάμεσα στο γιουχάρισμα και στην αποδοκιμασία από το λιντζάρισμα, τον τραμπουκισμό και τον αγελαίο φασισμό των ταγμάτων εφόδου… Παριστάνουν ότι δεν μπορούν να δουν τι χωρίζει το πέταγμα της μπογιάς από την εκτόξευση της μπουνιάς και της κλωτσιάς του αλήτικου χουλιγκανισμού που παριστάνει την «πολιτική δράση»…
    Στην ουσία: Αναπαράγουν την αθλιότητα των «δυο άκρων». Τσουβαλιάζουν άλογα με πορτοκάλια για να βγάλουν… αλογοπορτόκαλα, όπως έλεγε ο γερο-Σκαρίμπας. Συκοφαντούν λαϊκούς αγώνες βαφτίζοντας «βία» την κοινωνική αντίσταση στην βαρβαρότητα. Αξιοποιούν φρικιαστικές προβοκάτσιες (π.χ Μαρφίν), αλείβουν σαν βούτυρο στο ψωμί της γκαιμπελικής τους προπαγάνδας «ακτιβισμούς» της πλάκας, για να τα συμψηφίσουν με την κτηνωδία.
    Και έτσι, με αυτό τον τρόπο, όταν δεν τον υποδέχονται από την κύρια είσοδο, ανοίγουν στον φασισμό την πίσω πόρτα. Όμως, την ίδια ώρα που παριστάνουν τους επικριτές της βίας «από όπου κι αν προέρχεται», συλλαμβάνονται επ’ αυτοφόρω ως φορείς της πιο αποκρουστικής βίας , της ταξικής βίας. 
    Ας πάρουμε μια γεύση της θεωρητικής – ιδεολογικής τους σαθρότητας που δεν θα μπορούσε παρά να συνοδεύει την πολιτική υποκρισία τους:  
***
«Κατεβαίνουνε, και ανάφτει του πολέμου αναλαμπή το τουφέκι ανάβει, αστράφτει, λάμπει, κόφτει το σπαθί./ Γιατί η μάχη εστάθει ολίγη; Λίγα τα αίματα γιατί; Τον εχθρό θωρώ να φύγει και στο κάστρο ν’ ανεβεί./ Ακούω κούφια τα τουφέκια, ακούω σμίξιμο σπαθιών, ακούω ξύλα, ακούω πελέκια, ακούω τρίξιμο δοντιών./ Με τα μάτια τους γυρεύουν όπου είν’ αίματα πηχτά, και μες στα αίματα χορεύουν με βρυχίσματα βραχνά/ Κοίτα χέρια απελπισμένα πώς θερίζουνε ζωές! Χάμου πέφτουνε κομμένα χέρια, πόδια, κεφαλές,/ και παλάσκες και σπαθία με ολοσκόρπιστα μυαλά, και με ολόσχιστα κρανία, σωθικά λαχταριστά./ Παντού φόβος και τρομάρα και φωνές και στεναγμοί παντού κλάψα, παντού αντάρα, και παντού ξεψυχισμοί./ Σαν ποτάμι το αίμα εγίνη και κυλάει στη λαγκαδιά, και το αθώο χόρτο πίνει αίμα αντίς για τη δροσιά./ Απ’ τα κόκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά, και σαν πρώτα ανδρειωμένη, χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!».
    Αυτό προφανώς και δεν είναι ο «ύμνος στη βία». Είναι αποσπάσματα και στίχοι από τον «Ύμνο εις την Ελευθερίαν». Και προέρχεται δια χειρός Διονυσίου Σολωμού. Οι κύριοι του «καταδικάζετε τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται;» τι έχουν να πουν; Τον… καταδικάζουν τον Σολωμό; Τον… καταδικάζουν τον ελληνικό εθνικό ύμνο; Το «σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή» το καταδικάζουν;
«Όταν η διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούη τα παράπονα του, το να κάμη τότε ο λαός, ή κάθε μέρος του λαού, επανάστασιν, ν’ αρπάξη τα άρματα και να τιμωρηση του τυράννους του, είναι το πλέον ιερόν απ’ όλα τα δίκαια του και το πλέον απαραίτητον απ’ όλα τα χρέη του. Αν ευρίσκωνται όμως εις τόπον οπού είναι περισσότεροι τύραννοι, οι πλέον ανδρείοι πατριώτες και φιλελεύθεροι πρέπει να πιάσουν τα περάσματα των δρόμων και τα ύψη τωνβουνών, εν όσω ν’ ανταμωθούν πολλοί, να πληθύνη ο αριθμός των, και τότε ν’ αρχίσουν την επιδρομήν κατά των τυράννων (…)»
    Αυτό δεν είναι συνταγή κάποιου «κουκουλοφόρου». Είναι απόσπασμα , από το «Νέα Πολιτική Διοίκησις», το επαναστατικό κείμενο του Ρήγα Φεραίου. Οι κύριοι του «καταδικάζετε τη βία απ΄ όπου κι αν προέρχεται;», πώς και δεν τον έχουν… καταδικάσει ακόμα τον Ρήγα;
Όταν ο Κολοκοτρώνης έπαιρνε στο κατόπι τον Δράμαλη στα Δερβενάκια, όσο να ‘ναι μια τόσο δα βία την άσκησε. Των κυρίων του «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» πώς και τους ξέφυγε ο Γέρος του Μοριά;
«Σηκωθείτε παιδιά της Πατρίδας/ Η μέρα της δόξας έφθασε/ Ενάντια της τυραννίας μας/ Το ματωμένο λάβαρο υψώθηκε/ Ακούστε τον ήχο στα λιβάδια/ Το ουρλιαχτό αυτών των φοβερών στρατιωτών/ Έρχονται ανάμεσά μας/ Να κόψουν τους λαιμούς των γιων και των συζύγων σας./ Στα όπλα πολίτες/ Σχηματίστε τα τάγματά σας/ Προελάστε, προελάστε/ Αφήστε το μολυσμένο αίμα/ Να ποτίσει τα αυλάκια στα χωράφια μας./ Ιερή αγάπη για την Πατρίδα/ Οδήγησε και στήριξε τα εκδικητικά μας όπλα/ Ελευθερία, λατρευτή Ελευθερία/ Μπες στον αγώνα με τους υπερασπιστές σου/ Κάτω από τις σημαίες μας, άσε τη νίκη/ να σπεύσει σε σένα, ρωμαλέα δύναμη/ Έτσι ώστε στο θάνατο οι εχθροί σου/Να δουν το θρίαμβό σου και τη δόξα μας».
    Αυτά τα «αιμοβόρα» λόγια είναι στίχοι από την «Μασσαλιώτιδα», τον εθνικό ύμνο της Γαλλίας. Σε αυτόν τον ύμνο στεκόταν προσοχή ο Ζισκάρ Ντε Στεν όταν παραχωρούσε το αεροπλάνο του για να γυρίσει από το Παρίσι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, το 1974. Οι κύριοι του «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» ανάμεσα στον Ζισκάρ και στην Αντουανέτα, διαλέγουν την Αντουανέτα;
Ναι μεν «Η Ελευθερία οδηγεί το Λαό», αλλά με όπλα, με σπαθιά και γιαταγάνια; Τς, τς, τς… Αλήθεια, των κυρίων «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;», πώς και τους ξέφυγε (και) ο Ντελακρουά;
  Αλλά ας θυμηθούμε και κείνο το τραγούδι της Αντίστασης:
«Δε φοβάμαι την κρεμάλα, δε φοβάμαι το σκοινί/Και στο διάβα μου όλοι τρέμουν ράλληδες και γερμανοί/ Ράλληδες, ταγματαλήτες, μπουραντάδες, γερμανοί/ Τα κεφάλια σας θα πέσουν, απ’ τ’ αντάρτικο σπαθί»
    Ή και το άλλο «Το τραγούδι του Άρη» που τραγουδιόταν σε όλη την Ελλάδα μετά τη μάχη στο Μικρό Χωριό, το 1942:
«Βαριά στενάζουν τα βουνά/ Κι ο ήλιος σκοτεινιάζει/ Το δόλιο το Μικρό Χωρίο/ Και πάλι ανταριάζει/ Λαμποκοπούν χρυσά σπαθιά/ πέφτουν ντουφέκια ανάρια/ ο Άρης κάνει πόλεμο/ μ’ αντάρτες παλικάρια».
    Εδώ οι κύριοι του «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» διαπιστώνουν πολύ σοβαρό πρόβλημα; Μάλλον θα ήταν καλύτερα να μην υπήρχε αντάρτικο σπαθί, τότε, ή κι αν υπήρχε, να ήταν πιο «φιλικό» με τους ναζί και τους γερμανοτσολιάδες;
Ανταρτοπούλες του ΕΛΑΣ, μαχήτριες κατά του ναζιστικού ζυγού. Μήπως θα τις πάρει κι αυτές η «μπάλα» των κυρίων «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;»
    Ακούστε αγαπητοί σημαιοφόροι της προπαγανδιστικής πυροβολαρχίας του «καταδικάζω τη βία απ όπου κι αν προέρχεται»: Έχουν περάσει πολλές χιλιάδες χρόνια που ο άνθρωπος ήταν σκλάβος, μετά έγινε δουλοπάροικος και τους τελευταίους αιώνες προλετάριος, δηλαδή μισθωτός σκλάβος, για να μπορούμε πια να αντιληφθούμε τι κρύβεται πίσω από τον δήθεν «πασιφισμό» σας:
    Η δική σας «καταδίκη της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται», αποτελεί έναν «κομψό», κατ’ επίφαση «δημοκρατικό», τάχα μου «φιλελεύθερο» και πάντα ραφιναρισμένο τρόπο για να υπονομεύετε το δίκιο του αγώνα των καταπιεσμένων. Πώς; Μα παίρνοντας «ίσες» αποστάσεις τόσο ανάμεσα στο «δίκιο», στις «ελευθερίες» και στο «δικαίωμα» του καταπιεστή να καταπιέζει, όσο και στο δίκιο, στις ελευθερίες και στο δικαίωμα του καταπιεσμένου να αντιδρά. Να αντιστέκεται. Να μην συνθηκολογεί με την καταπίεση και με τον καταπιεστή του.
    Το θέμα σας – ας είμαστε ειλικρινείς – δεν είναι η αποκήρυξη της βίας και της κάθε βίας, όπως λέτε. Εκτός αν αποκηρύσσεται και τον κ.Βορίδη και την γνωστή δήλωσή του περί της «νόμιμης κρατικής βίας». Εσείς που «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται» την «νόμιμη – κατ’ εσάς – κρατική βία» την αποκηρύσσετε;
    Πίσω από τον δήθεν «πασιφισμό» σας και από τα διαγγέλματα «κοινωνικής ειρήνης» προς μια κοινωνία που της έχετε βάλει μπουρλότο, στόχος σας είναι να σπιλώσετε τον αγώνα του καταπιεσμένου ενάντια στον τύραννο και τον εκμεταλλευτή του, βαφτίζοντας «βία» την αντίσταση και τη διαμαρτυρία του. Κι αφού τη σπιλώσετε και τη συκοφαντήσετε, μετά σπεύδετε να την αντιπαραβάλλεται με τη βία του εκμεταλλευτή, με τη βία των μνημονίων, με τη βία της φτωχοποίησης, με τη βία των ΜΑΤ, με τη βία των νόμων σας. Αυτή τη βία, βέβαια, δεν την λέτε βία. Την βαφτίζετε «νομιμότητα» και «δημοκρατία».

    Φυσικά οι πάντα ευπρεπείς εστέτ του δήθεν ανθρωπισμού, θα συνεχίσουν το ίδιο τροπάρι: «Καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;»… Νομίζουν ότι έτσι θα φέρουν πιο κοντά όχι μόνο το «Τέλος της Ιστορίας», αλλά και το τέλος της φιλοσοφίας. Μεγαλεπήβολος στόχος, αλλά κατά κακή τύχη των διακόνων της ιστορικής αφασίας και της πολιτικής υποκρισίας υπάρχει η πραγματικότητα. Και προς δόξαν της πραγματικότητας, τη βία – ως συστατικό στοιχείο της ύπαρξης των κοινωνιών όπου αντιπαρατίθενται αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα – είτε την καταδικάζεις, είτε δεν την καταδικάζεις, αυτή υπάρχει. Ερήμην των ηθικοπλαστικών κηρυγμάτων και τρις ερήμην της πολιτικής κατεργαριάς.
    Καταδικάστε τη βία όσο θέλετε, 24 ώρες το 24ωρο. Όμως: 
    Για όσο στον κόσμο θα επικρατεί ο νόμος του ισχυρού, γα όσο θα θεωρείται «δημοκρατία» να υπάρχουν οι «από πάνω» και οι «από κάτω», για όσο το δίκιο θα καθορίζεται με βάση την δύναμη και θα υποτάσσεται σε αυτήν, για όσο οι κοινωνίες θα χωρίζονται σε τάξεις όπου οι πεντακοσιομέδιμνοι θα κάνουν κουμάντο πάνω στους ζευγίτες και όλοι μαζί πάνω στους δούλους, το να καταδικάζεις τη βία (ακόμα κι όταν αυτή η καταδίκη είναι ειλικρινής) είναι τόσο μάταιο όσο το να καταδικάζεις το γήρας. Η’ το θάνατο.Όσο κι αν τον καταδικάσεις, αυτός υπάρχει. Και θα υπάρχει μέχρι τη δευτέρα παρουσία (τουλάχιστον…).
    Πριν σπεύσουν κάποιοι να πουν ότι όποιος αναγνωρίζει το αναπόφευκτο της ύπαρξης της βίας ταυτόχρονα την «δικαιώνει», απαντάμε: Η αναγνώριση ότι ο θάνατος υπάρχει, μόνο κάποιος παράλογος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι συνιστά εκδήλωση «αγάπης» προς το θάνατο ή δήλωση «δικαίωσης» της ύπαρξής του ή ότι αναιρεί την απέχθεια απέναντί του.
    Το ίδιο συμβαίνει και με τη βία. Επομένως το ζητούμενο δεν είναι η ρητορική καταδίκη της βίας – «μαμής» της Ιστορίας κατά Μαρξ. Το ζητούμενο είναι η δίκη, η καταδίκη και ο εξοβελισμός της «μάνας» και του «πατέρα» της βίας και όλων όσοι την γεννούν. Ας πάρουμε για παράδειγμα, το θέμα του πολέμου. Τι πιο βίαιο! Αλλά αν θέλεις να είσαι σοβαρός, το πώς τοποθετείσαι απέναντι στον πόλεμο δεν μπορεί να τελειώνει (ούτε καν να αρχίζει) με την έκφραση της καταδίκης του πολέμου. Γιατί έχει και «παρακάτω». Η μήπως δεν έχει «παρακάτω»; Δεν απαιτείται, δηλαδή, να προσδιοριστεί ο χαρακτήρας του πολέμου; Το «καταδικάζω τον πόλεμο» σε βγάζει, τάχα, από την υποχρέωση να τοποθετηθείς, να πάρεις θέση αν είναι δίκαιος ή άδικος ο πόλεμος, από πλευράς εκείνων που είτε ως αμυνόμενοι, είτε ως επιτιθέμενοι, συμμετέχουν σε αυτόν;
    Εκτός αν καταλήξουμε ότι κάθε πόλεμος είναι άδικος και ότι με ένα «καταδικάζω τον πόλεμο» ξεμπερδεύουμε. Αλλά τότε εξίσου «άδικο» με τους Τούρκους το ’21 είχαν και οι επαναστατημένοι Έλληνες. Όμως, αν κάθε πόλεμος είναι «άδικος», και αν η αδικία επιμερίζεται εξίσου σε όλους όσοι συμμετέχουν ή εξαναγκάζονται να συμμετάσχουν σε αυτόν, τότε καλύτερη δικαίωση του «αδικητή» δεν μπορεί να υπάρξει.
Η «Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας» και της Αμερικανικής Επανάστασης, που αναγνώριζε την ισότητα μεταξύ των ανθρώπων και τα αναφαίρετα δικαιώματα του κάθε πολίτη, όπως η ζωή, η ελευθερία και η επιδίωξη της ευτυχίας, κάπως έτσι προέκυψε. Οι κύριοι του «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» την καταδικάζουν;
    Όταν επομένως μιλάμε για βία, το χρέος μας δεν είναι να αραδιάζουμε επίθετα και προσδιορισμούς για να αποδείξουμε πόσο απεχθής μας είναι, μη και δεν πάρουμε μέρος στο γενικό μεθύσι κάποιας αταξικής, απολίτικης και αντι-ιστορικής «συναδέλφωσης». Υποχρέωση του καθενός – εφόσον σέβεται τον εαυτό του – είναι να προσδιορίζει το χαρακτήρα της βίας.
    Και στο σημείο αυτό, αφήνουμε τη «βαριά φιλοσοφία» και ερχόμαστε στην τρέχουσα επικαιρότητα: Υποχρέωση του καθενός, αν μάλιστα είναι αξιοπρεπής (ούτε κομμουνιστής ούτε μη κομμουνιστής, ούτε αριστερός ούτε δεξιός, ούτε προοδευτικός ούτε συντηρητικός, αλλά «απλώς» αξιοπρεπής), είναι να μην επιτρέπει να συκοφαντούνται οι κοινωνικοί αγώνες μέσα από τη χυδαία επιχείρηση να διασυνδεθούν, να παραλληλιστούν ή πολύ περισσότερο να ταυτιστούν με το ναζιστικό έγκλημα. Με το φασιστικό λιντσάρισμα. Με την ατομική τρομοκρατία. Με την παρα-κρατική δράση. Με την προβοκατόρικη, δολοφονική δράση τύπου «Μαρφίν» κοκ.
    Δεν υπάρχει πιο ευδιάκριτο σινιάλο επερχόμενης πολιτικής «ανωμαλίας» από τη χυδαιότητα που ισχυρίζεται, άμεσα ή έμμεσα, ότι η λαϊκή αντίσταση αποτελεί τάχα τη «δικαίωση», τη «νομιμοποίηση», τον «τροφοδότη», το «συγκοινωνούν δοχείο» ή ακόμα και τον «γεννήτορα» (!) της τραμπούκικης, της υποκοσμιακής, της ναζιστικής και κάθε μορφής φασιστικής βίας.
    Εκείνο που ισχύει είναι το ακριβώς αντίθετο:
    Οι μαζικοί, λαϊκοί, κοινωνικοί και πολιτικοί αγώνες, εφόσον είναι τέτοιοι, όχι μόνο δεν αποτελούν την «κατάφαση», αλλά την πιο κατηγορηματική, την πιο εκκωφαντική άρνηση – μέχρι του σημείου της κατάργησή της – της βίας που ασκείται πάνω στον καταπιεσμένο. Η κατάργηση αυτής της βίας, που γεννά όχι μόνο το δικαίωμα αλλά και το καθήκον της αντίστασης απέναντί της, είναι και ο μόνος δρόμος για την αντιμετώπιση της βίας, γενικά, και της διάχυσής της.
    Υποχρέωση, τελικά, του καθενός – εφόσον σέβεται τον εαυτό του – δεν είναι να εξαντλείται στην «καταδίκη της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται». Είναι η καταδίκη και η αντίσταση στη βία,αλλά από εκεί που πραγματικά προέρχεται. Είναι η καταδίκη, η αντίσταση και η αποκάλυψη της βίας – και όσων κρύβονται πίσω της – που αναπαράγει, ενισχύει, διευκολύνει και «νομιμοποιεί» την καθεστωτική βιαιότητα.
Μήπως γνωρίζουν οι κύριοι «καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;» από πού παίρνει εντολές αυτό το παλικάρι;
    Τα όσα σημειώνουμε παραπάνω μόνο από κάποιον συκοφάντη ή εντελώς ευήθη θα ερμηνεύονταν ως στάση που προσεγγίζει τη βία ως κάτι, τάχα, το επιθυμητό. Εκείνο που λέμε είναι ότι η βία αντιμετωπίζεται υπό το πρίσμα της μόνης ελεύθερης προσέγγισης που μπορεί να υπάρξει. Και η μόνη ελεύθερη προσέγγιση είναι εκείνη που διαθέτει επίγνωση της αναγκαιότητας.
    Αν πάλι όλα αυτά δεν ισχύουν, τότε όχι μόνο θα πρέπει να «καταδικάσουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται», αλλά θα πρέπει να ζητήσουμε και «συγγνώμη»:
    Να ζητήσουμε «συγγνώμη», για παράδειγμα, για λογαριασμό του Άρη και του αντάρτη του ΕΛΑΣ που άσκησαν βία κατά της χιτλερικής χολέρας. «Συγγνώμη» για λογαριασμό του Καραϊσκάκη και του Κολοκοτρώνη. «Συγγνώμη» για λογαριασμό του στρατιώτη του Κόκκινου Στρατού που τσάκισε το κτήνος του ναζισμού στο Ράιχσταγκ. «Συγγνώμη» για λογαριασμό των κολίγων στο Κιλελέρ. Συγγνώμη για λογαριασμό εκείνων που γκρέμισαν τη Βαστίλη και των άλλων που πολέμησαν για την κατάργηση της δουλείας στην Αμερική. «Συγγνώμη» για λογαριασμό και του πιτσιρικά της «Ιντιφάντα» που πετούσε τόσο βίαια τις πέτρες του στα τανκς των Ισραηλινών. «Συγγνώμη» και για την άποψή μας ότι ο λαός μας, οργανωμένα, αποφασιστικά και μαζικά – δηλαδή δημοκρατικά – έχει κάθε δικαίωμα να πάρει την «όψη που με βιά μετράει τη γη» και να αποτινάξει από το σβέρκο του τα μνημόνια και ό,τι γεννάει τα μνημόνια.
    «Συγγνώμη»; Δεν θα μπορέσουμε…
Από τη μια η βία του ισραηλινού τανκ. Από την άλλη η βία της πέτρας του Παλαιστίνιου πιτσιρικά. Ερώτηση: «Καταδικάζετε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται;». Απάντηση: «Όχι»!

http://www.imerodromos.gr/katadikazete-h-via-ap-opou-ki-an-proerchete-tou-nikou-bogiopoulou/